شماره ۱۷۱ - ایْ مَستهْ که دیمْ ره دَرْ اینگو دریچه
شماره ۱۸۳ - بشنُوسْمهْ روزی گته یاری به یاره
شماره ۱۸۴ - امیر گنه: حَیْرُونمه ته مونگه چیره
شماره ۱۹۴ - تا که اینْ کِسْ خاطرْ مُشوّشْ بویی
شماره ۱۹۸ - گلْ چیه که ته چیره مُونّه به بُویی؟
شماره ۲۰۲ - گتمهْ که دمی دُوستْ ره نَوینمْ جایی
شماره ۲۰۳ - یکی مَستهْ چشْ دیمه امروزْ چونْ آسی
شماره ۲۰۵ - دوستْ گلهْ وَلگْ سَرْ بوارسته بو، شی
شماره ۲۰۷ - ها نَپرسنی حالْ ره مه دیر بسوتی
شماره ۲ - اَمیرْ گِنِهْ: مِنْ فِکْروُ خیٰالِمِهْ اینْ دَرْدْ
شماره ۵ - اَمیرْ گِنِهْ: بٰالٰا بِلِنْ، چیرِ خُورنیرْ
شماره ۱۳ - خله تومهْ ته چیرهره بشناسیین
شماره ۲ - اگر غمْ کَسِ دلْ رهْ تراکنّیا
شماره ۷ - امیر گنه: چَنه زَنّی مه دلْ ره چنگ؟
شماره ۹ - سِرْخِهْ گِلْ بِوارِسِّهْ خونکارْ به ته دیمْ
شماره ۱۳ - ختا و ختن تا هندوستون پائین
شماره ۱ - نَدوُمِّهْ مِهْ جٰانْ جِدٰا بُونی بِهْ مِهْ چیرْ
شماره ۳ - استا بیمه خینُو خرنْ با دِل تنگْ
شماره ۴ - امیر گنه: آهُو ره دیمه کَردهْ رَمْ
شماره ۷ - عجب خشه که طالع کسیره یاره