شماره ۱۰۶ - دل به راحت ندهم پاس محبت این است
شماره ۱۱۷ - سرگشتگی نشستنم از یاد برده است
شماره ۱۲۵ - چون دور ز وصل یار می بوده است
شماره ۱۲۹ - درد می دردی به ایاغت نرسیده است
شماره ۱۳۷ - کلید زبانم به دست خاموشی است
شماره ۱۶۴ - شهرت مجنون بهاری غیر رسوایی نداشت
شماره ۲۲۶ - سرشته ایم به دل درد را گلاب ندارد
شماره ۲۲۹ - تغافل در نگه پنهان که دارد
شماره ۲۵۰ - دلم در آتش رشک چراغ می سوزد
شماره ۲۸۰ - هر خار که از چمن برآید
شماره ۲۸۶ - نگاهش آشنا شد آشناتر
شماره ۳۱۳ - دل نیستم که منتی از آرزو کشم
شمارهٔ ۴۷ - و له ایضا
شماره ۲۴ - ای بر کفت تیغ جفا از قتل ما پروا مکن
بخش ۳۳ - زاری کردن شیرین در عشق خسرو
شماره ۳۱ - در چمن تا قد سرو تو برافراخته است
شماره ۷۶ - جز شور و شر از چشم سیاه تو نریزد
شماره ۹۶ - دل مایه ی ناکامی است از دیده برون باید
شماره ۱۱۵ - آن غنچه که نشکفت ز حسرت دل ما بود
شماره ۱۱۶ - هر جا سخن از جلوه آن ماه پری بود