شماره ۷۱۴ - از گل غمها به رنگ غنچه پژمرده است
شماره ۷۱۷ - چون ز تنهایی غربت برهانم خود را؟
شماره ۷۲۲ - در دیار غم به غیر از کودکان اشک ما
شماره ۷۳۴ - به ز سر رشته عقل است گر از طره خویش
شماره ۷۳۷ - هر طرف صد گل سیراب نشاط است، ولی
شماره ۷۴۵ - جوان مردم، ولیکن نه زنی دارم نه فرزندی
شماره ۷۴۷ - گر نشینم، جای می گیرم به پهلوی غمی
شماره ۷۵۷ - رزقم چو یاقوت، از تنگ بختی
بخش ۸ - مخالف انگیزی سخن
شماره ۹ - مرغ دل من زشاخ بی برگ و بر است
شماره ۱۵ - دل از غم تو حال خرابی دارد
شماره ۲ - پایی به دیدن من غمناک برنداشت
شماره ۶ - شب فغانم گوشمال چرخ بی بنیاد داد
شماره ۹ - دماغم از ضعیفی، نکهت گل بر نمی تابد
شماره ۱۵ - لب از حدیث توبه دلم را کباب کرد
شماره ۲۰ - همچو ساغر دلخوشی در سینه محزون نماند
شماره ۲۲ - میکشان در بزم وصلت باده چون قسمت کنند
شماره ۲۴ - داغم که سر زلف توام زود شد از کف
شماره ۲۵ - از بس که بی نصیب در ایام پیری ام
شماره ۳۲ - ناز بر اغیار کرد، من چه بنازم به او؟