غم

فصیحی هروی غزلیات شماره ۲ - گرفت گریه ما کوه و دشت و صحرا را فصیحی هروی غزلیات شماره ۱۲ - هنوز شعله‌فشانست آه حسرت ما فصیحی هروی غزلیات شماره ۱۴ - پامال ترکتاز خزان شد بهار ما فصیحی هروی غزلیات شماره ۲۴ - ساقی که می‌ خود همه در جام شمار ریخت فصیحی هروی غزلیات شماره ۲۷ - هجر تو جزو اول دیوان محنتست فصیحی هروی غزلیات شماره ۳۰ - کی ز ماتمخانه ما دود افغان برنخاست فصیحی هروی غزلیات شماره ۳۱ - کارم چو زلف یار پریشان و در هم است فصیحی هروی غزلیات شماره ۳۲ - ناله رازی‌ست که در سینه نهفتن ستم است فصیحی هروی غزلیات شماره ۳۹ - بی روی او نظاره ز چشمم برون نشست فصیحی هروی غزلیات شماره ۴۳ - برون شدن ز دلم درد را چه امکانست فصیحی هروی غزلیات شماره ۵۱ - آتش به از گلی‌ست کش آسیب خار نیست فصیحی هروی غزلیات شماره ۵۶ - تب دوش از ملال تو از خود خبر نداشت فصیحی هروی غزلیات شماره ۵۸ - نوبهاران از در این باغ و بستان بازگشت فصیحی هروی غزلیات شماره ۶۰ - از فیض گریه‌ام مژه نشو و نما گرفت فصیحی هروی غزلیات شماره ۶۲ - دوش غم بر گریه‌های زخم ما خندید و رفت فصیحی هروی غزلیات شماره ۶۳ - از عافیت طراوات گلزار کس مباد فصیحی هروی غزلیات شماره ۶۶ - غم عشقت به عالم در نگنجد فصیحی هروی غزلیات شماره ۷۱ - غمش به تازه ندانم چه مدعا دارد فصیحی هروی غزلیات شماره ۷۳ - رفت صد عید و نسیمی یاد باغ ما نکرد فصیحی هروی غزلیات شماره ۸۱ - نشئه‌ی شوق کی از ساغر عشرت خیزد