غم

فصیحی هروی ابیات پراکنده شماره ۲۲ - گر لذت داغ جگر اینست فصیحی فصیحی هروی ابیات پراکنده شماره ۲۴ - هر نگه کز موجه خون جگر بیرون فتاد فصیحی هروی ابیات پراکنده شماره ۴۰ - ناله‌های نوگرفتاران غم را لذتی‌ست فصیحی هروی ابیات پراکنده شماره ۴۱ - تا سر مژگان تماشا دیده بر هم چیده بود فصیحی هروی ابیات پراکنده شماره ۴۳ - مسکین فصیحی دوش جان می‌داد و می‌نالید غم فصیحی هروی ابیات پراکنده شماره ۵۴ - لبی کز نازکی بار تبسم بر نمی‌تابد فصیحی هروی ابیات پراکنده شماره ۵۸ - من نه شایسته بسمل نه سزاوار قفس فصیحی هروی ابیات پراکنده شماره ۶۰ - چمن پیرای صبحم کیمیای خار و خس دارم فصیحی هروی ابیات پراکنده شماره ۶۲ - خار ترم که تازه ز باغم دروده‌اند فصیحی هروی ابیات پراکنده شماره ۶۶ - جان اگر از ناتوانی بر لب آید باک نیست فصیحی هروی ابیات پراکنده شماره ۷۹ - ای که درد دل خونین‌کفنی می‌شنوی میرداماد غزلیات شماره ۵ - سوز غم تو کرد قضا سرنوشت ما میرداماد غزلیات شماره ۶ - شعله ها در جان زدی این سینه غمناک را میرداماد غزلیات شماره ۱۱ - آنکه در آتش غم سوخت دل خام من است میرداماد غزلیات شماره ۲۶ - مگر با هر گیاهی یا گلی کز خاک می‌روید میرداماد غزلیات شماره ۲۸ - هنوز از ناله‌ام بنیادِ جان نابود می‌گردد میرداماد غزلیات شماره ۳۴ - چه ریزد شعله ی غم جای می در جام من میرداماد غزلیات شماره ۳۵ - گفتی که شد دردت فزون صبر است و بس درمان تو میرداماد غزلیات شماره ۳۶ - دگرم زدست ماهی شده دل هزار پاره میرداماد رباعیات شماره ۷ - دل گشت به وادی غم عشق رها