غنایی

سیف فرغانی غزلیات شماره ۷۶ - اختر ازخدمت قمر دورست سیف فرغانی غزلیات شماره ۷۷ - دلرا چو کرد عشق تهی و فرو نشست سیف فرغانی غزلیات شماره ۸۱ - بس کور دلست آنکه به جز تو نگرانست سیف فرغانی غزلیات شماره ۱۰۱ - مرا بغیر تو اندر جهان دگر کس نیست سیف فرغانی غزلیات شماره ۱۰۹ - آن نگاری کو رخ گلرنگ داشت سیف فرغانی غزلیات شماره ۱۱۷ - یار در شیرینی از شکر گذشت سیف فرغانی غزلیات شماره ۱۲۸ - مرا تا دل شد اندر کار رویت سیف فرغانی غزلیات شماره ۱۲۹ - بهشت روح شد گلزار رویت سیف فرغانی غزلیات شماره ۱۵۹ - چشم تو کوجز دل سیاه ندارد سیف فرغانی غزلیات شماره ۱۶۳ - اندرین شهر دلم سرو روانی دارد سیف فرغانی غزلیات شماره ۱۶۶ - دل برد از من دلبری کآرام دلها می برد سیف فرغانی غزلیات شماره ۱۷۵ - هر دم دلم ز عشق تو افغان برآورد سیف فرغانی غزلیات شماره ۲۰۱ - ای که در باغ نکویی بتو نبود مانند سیف فرغانی غزلیات شماره ۲۰۳ - نه اهل دل بود آن کو دل از دلبر بگرداند سیف فرغانی غزلیات شماره ۲۱۵ - یار ار بچشم مست سوی ما نظر کند سیف فرغانی غزلیات شماره ۲۱۷ - گر درد عشق در دل و در جان اثر کند سیف فرغانی غزلیات شماره ۲۲۲ - اگر بخت و اقبال یاری کند سیف فرغانی غزلیات شماره ۲۳۷ - دوشم اسباب عیش نیکو بود سیف فرغانی غزلیات شماره ۲۴۹ - دلم بوسه زآن لعل نوشین خوهد سیف فرغانی غزلیات شماره ۲۵۰ - دلم روی چون تو نگارین خوهد