غنایی

اوحدالدین کرمانی الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب شماره ۲۰۳ - بگذار شبی که بر تو فرمان بدهم اوحدالدین کرمانی الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب شماره ۲۰۶ - پیش سخن و مذهب و کیشت میرم اوحدالدین کرمانی الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب شماره ۲۰۹ - گه بوی خوشت زپیرهن می شنوم اوحدالدین کرمانی الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب شماره ۲۱۱ - باد تو به هر صبوح مفتوح من است اوحدالدین کرمانی الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب شماره ۲۲۳ - العمر مضی وفاتنی المطلوبُ اوحدالدین کرمانی الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان شماره ۳۹ - چشم سیهت که ناف آهو دارد اوحدالدین کرمانی الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان شماره ۵۱ - گر حکم جهان زیر نگین داشتمی اوحدالدین کرمانی الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان شماره ۷۴ - ای شب تو علی رغم بدآموز مرو اوحدالدین کرمانی الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان شماره ۸۸ - یا من به چه دل زنم دَرِ سودایش اوحدالدین کرمانی الباب الثانی عشر: فی الوصیة و الاسف علی مافات و ذکر الفناء و البقاء و ذکر مرتبته و وصف حالته رضی الله عنه شماره ۴۸ - هر جا که سری است پر زسودای شماست اوحدالدین کرمانی الباب الثانی عشر: فی الوصیة و الاسف علی مافات و ذکر الفناء و البقاء و ذکر مرتبته و وصف حالته رضی الله عنه شماره ۶۱ - خیزیم و ره قافلهٔ غم بزنیم اوحدالدین کرمانی رباعیات الحاقی شماره ۷۱ - ای وصل تو مایهٔ تن آسانی من نوعی خبوشانی مثنوی سوز و گداز بخش ۲ - مناجات به درگاه قاضی الحاجات خیالی بخارایی غزلیات شماره ۳۵ - با رخ خوبت که وَرد بوستان خرّمی ست خیالی بخارایی غزلیات شماره ۴۸ - تا ز سودا زدگان عشق خریداری یافت خیالی بخارایی غزلیات شماره ۶۳ - ز بس که عشق تو شوری به شهر و کو انداخت خیالی بخارایی غزلیات شماره ۶۷ - سرو تا بندهٔ بالای تو شد آزاد است خیالی بخارایی غزلیات شماره ۷۸ - گرچه ماه نو به شوخی بی نظیر عالم است خیالی بخارایی غزلیات شماره ۱۰۴ - اگرچه دل نصیب از چشم شوخت مکر و فن دارد خیالی بخارایی غزلیات شماره ۱۰۹ - ای دل از باطن آن فرقه که صاحب قدمند