غنایی

بابافغانی غزلیات شماره ۱۷۷ - بازم بسینه عشق و جنون جوش می زند بابافغانی غزلیات شماره ۲۶۵ - چو رو از جاب صید آن شکار انداز می تابد بابافغانی غزلیات شماره ۲۸۷ - خطش چو بنام من از خامه برون آید بابافغانی غزلیات شماره ۳۰۱ - هر مصور کان جمال و صورت موزون کشد بابافغانی غزلیات شماره ۳۰۴ - گر تلخ شدی سوز تو از سینه کجا شد بابافغانی غزلیات شماره ۳۱۴ - باز این دل دیوانه را افتاده سودای دگر بابافغانی غزلیات شماره ۳۲۹ - دارم از غنچه ی لعل تو خطایی که مپرس بابافغانی غزلیات شماره ۳۳۶ - رمید از خواب چشمان عتاب آلوده بینیدش بابافغانی غزلیات شماره ۳۴۱ - یا مرا کامی ده از لعل شراب آلود خویش بابافغانی غزلیات شماره ۳۶۲ - تا بکی خندیدن و دل گرمی افزودن چو شمع بابافغانی غزلیات شماره ۳۷۰ - دارم ز پسته ی تو بدل آتشین نمک بابافغانی غزلیات شماره ۳۷۱ - محروم باد چشم من از گلشن وصال بابافغانی غزلیات شماره ۳۸۱ - زرشک همدمانش بسکه جوشد هر نفس خونم بابافغانی غزلیات شماره ۴۲۴ - شب آه و ناله از دل غمناک می زدم بابافغانی غزلیات شماره ۴۵۰ - بحالی بس عجب شب زان جوان سرخوش افتادم بابافغانی غزلیات شماره ۴۶۲ - تا کی شود نقاب رخ گل لباس من بابافغانی غزلیات شماره ۴۶۳ - رخ برفروز از می و گلگشت باغ کن بابافغانی غزلیات شماره ۴۷۲ - بته رسید قدح ساقیا شراب رسان بابافغانی غزلیات شماره ۴۷۷ - نخل تو سرکش و دل خود کام من همان بابافغانی غزلیات شماره ۴۸۴ - چشم من از نظاره ی آن زلف مشگبو