غنایی

خیالی بخارایی غزلیات شماره ۱۱۰ - ای لبت کام دل بی سروسامانی چند خیالی بخارایی غزلیات شماره ۱۱۳ - باد از هوای کوی تو پیغام می دهد خیالی بخارایی غزلیات شماره ۱۱۷ - باز این دل خود کام به فرمان کسی شد خیالی بخارایی غزلیات شماره ۱۴۵ - تا زلف رهزن تو ز عنبر کمند کرد خیالی بخارایی غزلیات شماره ۱۵۶ - چنین که چشم تو پروای دادخواه ندارد خیالی بخارایی غزلیات شماره ۱۶۶ - خیز که پیر مغان میکده را درگشاد خیالی بخارایی غزلیات شماره ۱۶۷ - در ازل مهر تو با جان رقم غم می زد خیالی بخارایی غزلیات شماره ۱۷۰ - در چمن دوش به گل بلبل دشوار پسند خیالی بخارایی غزلیات شماره ۱۷۳ - دل به رویت هوس صحبت جانی دارد خیالی بخارایی غزلیات شماره ۱۷۶ - دلم جز با غمت خرّم نباشد خیالی بخارایی غزلیات شماره ۱۸۰ - دل در آن زلف شد و روی دل افروز ندید خیالی بخارایی غزلیات شماره ۱۸۳ - روی تو طعنه بر گُل سیراب می زند خیالی بخارایی غزلیات شماره ۱۹۰ - سروِ قدّت طرف باغ چو پا می ماند خیالی بخارایی غزلیات شماره ۱۹۳ - شبی کآن ماه با ما خوش برآید خیالی بخارایی غزلیات شماره ۲۲۵ - گهی به پای تو جانم سرِ نیاز کشید خیالی بخارایی غزلیات شماره ۲۵۵ - هندوی زلف تو زآن حال مشوّش دارد خیالی بخارایی غزلیات شماره ۲۸۵ - شمع می گفت به پروانه شبی در محفل آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۶ - بگشت باغ و گلستان مخوان مرا یارا آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۲۰ - دهد بباغ اگر جلوه قد دل جو را آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۳۴ - خبر از حی مگر آورده کسی مجنون را