غنایی

آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۳۷ - که بر زلف سنبل زد این تاب‌ها آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۵۷ - در دل و دیده ام ای دلبر جانانه بیا آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۶۵ - فزونتر سوزدم امشب زهر شب آتش سودا آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۷۱ - درده خبری بما هم امشب آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۷۲ - بچهره ات شده آنزلف مشکفام نقاب آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۱۱۰ - اگر این نکهت از آن طره چین در چینست آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۱۳۵ - جا کرده میان جان من دوست آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۱۴۷ - به غیر ساحت لیلی اگر چه صحراییست آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۲۰۹ - سودابه خم گیسو ضحاک لب نوشت آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۲۱۷ - کاش پاینده شدی وصل تو چون هجرانت آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۲۴۵ - گلزار مگوئید که قصری زبهشت است آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۲۴۶ - چون نسیم از برم آن ماه بناگاه گذشت آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۲۸۰ - ترک من زلف سمن سا چو برخ بربشکست آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۲۸۷ - ساقیا خیز که یک نیمه زشعبان بگذشت آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۲۹۰ - گفتم این لاله است گفت از داغداران منست آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۳۷۸ - با قامت تو باغبان سرو صنوبر برکند آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۳۷۹ - پیر میخانه چرا دوش مرا بار نداد آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۳۹۵ - زآن غنچه که از پرده بیک بار برآمد آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۴۰۴ - تا بکی راز غم عشق تو ناگفته بود آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۴۱۸ - هر کرا نقش بجانست کی از دل برود