غزل ۲۲۲ - روم به جای دگر، دل دهم به یار دگر
غزل ۲۴۷ - ریخت خونم را و برد از پیش آن بیداد کیش
غزل ۳۴۴ - مییابم از خود حسرتی باز از فراق کیست این
غزل ۳۵۵ - شد بیحساب کشور جانها خراب از او
غزل ۳۸۶ - آتشی در جان ما افروختی
رباعی ۶ - اندر ره انتظار چشمی که مراست
رباعی ۷ - آن سرو که جایش دل غم پرور ماست
رباعی ۲۴ - دل زان بت پیمان گسلم میسوزد
رباعی ۲۶ - میخواست فلک که تلخ کامم بکشد
رباعی ۳۶ - ازدیده ز رفتن تو خون میآید
رباعی ۴۶ - ای جان و تنم مطیع و شوق تو مطاع
خواب دیدن منظور را و زنجیر پاره ساختن وصیت جنون در بیان مصر انداختن
گفتار در آغاز داستان و چگونگی عشق
در صفت مرغزاری که شیرین در آنجا آسایش نموده و گفتگوی او با دایه در ستایش حسن خویش
امتحان کردن شیرین فرهاد را در عشق
رباعی ۱ - در رهگذر باد چراغی که تراست
رباعی ۳۸ - نارفته به شاهراه وصلت گامی
شماره ۴ - غرابا مزن بیشتر زین نعیقا
شماره ۵ - ای با عدوی ما گذرنده ز کوی ما
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۳ - در مدح امیر محمد بن محمود بن ناصرالدین سبکتگین