شمارهٔ ۹ - در مرثیهٔ فرزند خود رشید الدین
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۵ - دوشم شبی گذشت چه گویم چگونه بود؟
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۴ - بس باشد این قصیدهٔ ترا یادگار من
غزل ۸ - جانا به جان رسید ز عشق تو کار ما
غزل ۱۲ - خه از کجات پرسم چونست روزگارت
غزل ۶۴ - عشق هر محنتی به روی آرد
غزل ۸۴ - جمالش از جهان غوغا برآورد
غزل ۱۰۳ - بیعشق توام به سر نخواهد شد
غزل ۱۱۰ - عجب عجب که ترا یاد دوستان آمد
غزل ۱۱۲ - نه در وصال تو بختم به کام دل برساند
غزل ۱۴۰ - ای دلبر عیار ترا یار توان بود
غزل ۱۴۴ - وصلت به آب دیده میسر نمیشود
غزل ۱۵۸ - طاقتم در فراق تو برسید
غزل ۱۶۱ - هیچ دانی که سر صحبت ما دارد یار
غزل ۱۸۳ - تا رنگ مهر از رخ روشن گرفتهام
غزل ۱۸۶ - کس نداند کز غمت چون سوختم
غزل ۱۹۰ - دردا و دریغا که دل از دست بدادم
غزل ۲۰۳ - جز سر پیوند آن نگار ندارم
غزل ۲۰۹ - بیا تا ببینی که من بر چه کارم
غزل ۲۱۰ - عمر بیتو به سر چگونه برم