شمارهٔ ١٠ - مثنوی دیگر
شماره ۱۸۰ - هر ذره که موجود شد از مغز و ز پوست
شماره ۱۱۷ - حیرتست این کوی یاران را صلا باید زدن
شماره ۱۵ - چو برگ لاله سموم غمت گداخت مرا
شماره ۱۸ - در دور سپهر مهر ساقی مائیم
شمارهٔ ۱۷۶ - الاسرار
شمارهٔ ۱۸۵ - الاسرار
شماره ۱۹۰ - خود دمدمه ای است آدمی از دم او
شماره ۴۷ - بوی دم عشق از نفس نی بشنو
شماره ۱۲۲۹ - مشتاق بود گوش به رودی و سرودی
شماره ۹۳ - گرم دارد شیخ ما با خویشتن هنگامه را
شماره ۱۴۱ - چشم وحدت بین چو بگشاییم ما همچون حباب
شماره ۳۱۰ - ایکه میپرسی که با دل همسخن در خانه کیست
شماره ۳۴۷ - تن عاشق همای لامکان است
شماره ۶۲ - ماییم ز خود وجود پرداختگان
شماره ۸۶ - ای نسخهٔ نامهٔ الهی که تویی
شماره ۱۰۱ - تا بنده شدم، چو مهر تابنده شدم
شماره ۱۱۵ - ما منتهییم و مبتدا هم ماییم
شماره ۲۱ - «نون گفت » و «قلم » گفت تقدس و تعالا
شماره ۴۱ - باده ارزان شد و زهاد خرابند و یباب