شماره ۱۱۳ - ما سالها مقیم در یار بوده ایم
شماره ۱۳۹ - گنج های بینهایت یافتم در کنج دل
شماره ۱۷ - گنجی که طلسم اوست عالم مائیم
شماره ۲۲۷ - گر تو روی دل خود آینه سیما بینی
شمارهٔ ۳ - ترجیع بند سوم
بخش ۵۸ - در بیان آنکه سیر و سفر آدمی باید که در خود باشد از حال بحال گردد و اگر جاهل است عالم گردد و اگر غمگین است شادمان گردد و اگر منقبض است منبسط گردد همچون سنگ لعل راه رود معنوی بی حرکت قدم و در تقریر این حدیث مصطفی علیه السلام که من استوی یوماه فهو مغبون
فصل ۴۷
فصل ۱۶۸
شماره ۱۳۸ - شیخ گفت: الدنیا صورکم و جمیع ما فی الکونین صورکم والامر و الاسم و الصور فالمقاما
بخش ۲۶ - در جامعیت انسان و تطابق میان آفاق و انفس به مقتضای سنریهم آیاتنا فی الآفاق و فی انفسهم حتی یتبین لهم انه الحق و طریق معرفت نفس و خدا بحکم: من عرف نفسه فقد عرفه ربه.
شرح دو بیت از مثنوی
شرح بیتی از عطار
شماره ۲۸ - عارف اسرار پنهانیم ما
شماره ۴۶ - وقد کنتم و مامعکم من الا کوان ماکانا
شماره ۳۳۹ - هنگام آن آمد که من این پرده ها را بردرم
شماره ۳۸۹ - ز شوق روی جانان آنچنانم
شماره ۱ - از ما نبود نشان و نامی پیدا
شماره ۳۹ - ما کاشف رمز علم الاسمائیم
شماره ۷ - چو از عالم جمال او عیانست
شماره ۹ - یار در جانست و جان جویان که آن جانان کجاست