شماره ٣٢٠ - غیاث دولت و دین آنکه طوطی جانرا
شماره ٣٢٢ - غم فرزند خوردن از جهل است
شماره ٣٢۴ - فریاد از اینجهان که خردمند را ازو
شماره ٣٢۶ - که داند که در وحدت و انزوا
شماره ٣٢٧ - کسی کو خموش است و پشمینه پوش
شماره ٣٣۴ - گر سیم و زری بقرض یابی
شماره ٣۴٠ - گر نبندی کمر بخدمت خود
شماره ٣۴٩ - مرا دو یار جهاندیده و دو همزادند
شماره ٣۵٢ - مرا دوستی کو که با دشمنم
شماره ٣۵۵ - مرد فرزانه کز قضا ترسد
شماره ٣۵٨ - مرد باید که در جهان خود را
شماره ٣۶٠ - مرد آزاده به گیتی نکند میل دو چیز
شماره ٣۶٨ - نه بکوشش در است روزی خلق
شماره ٣۶٩ - نوشته یافتم امروز بر دری بیتی
شماره ٣٧١ - هر که در اصل بد نهاد افتاد
شماره ٣٧۶ - هر آن کش خرد رهنمایست و رهبر
شماره ٣٧٧ - هنر بباید و رادی و مردمی و خرد
شماره ٣٧٩ - هر که از بهر خود نگفت سخن
شماره ٣٨٢ - هر چه رزق تو باشد ای درویش
شماره ٣٨٣ - یا رب چه موجبست که روزی نگفت شاه