شماره ٣٩٧ - ای همای همت عالی تو
شماره ۴٠٣ - با خرد در حجره دل دوش صحبت داشتم
شماره ۴٠٩ - چو از جهان و ز اهل جهان نداری بهر
شماره ۴١١ - چهار رکن جهانرا بساط نرد انگار
شماره ۴١۵ - چو دنیا کند با تو بخشش تو نیز
شماره ۴١۶ - چون روزگار هست بتصحیف روز کار
شماره ۴١٧ - حضرت اصحاب دنیا را مثالی گفته اند
شماره ۴١٨ - خرم آزاده ئی که نشناسد
شماره ۴٢١ - دوش با خود نفسی مصلحت دنیا را
شماره ۴٢۴ - روزی که فتوحی رسد از عالم غیبت
شماره ۴٢۶ - ز حالم نیست آگه کس که چون من
شماره ۴٢٨ - زمستان و پیری و بیحاصلی
شماره ۴۴١ - صاحب اعظم غیاث ملک و دین هندو کزو
شماره ۴۴٢ - طبع انسانی بدان مفطور شد
شماره ۴۴٨ - کاری که لطف پای نهد در میان آن
شماره ۴۵٢ - مرا نام اگر نیک و گر بد بود
شماره ۴۵٧ - نیست مغبون نبزد عقل کسی
شماره ۴۶٢ - اگر تنعم و دولت دهد بپوش و بخور
شماره ۴۶۵ - گر که سیم و زر بسیار بود نادانرا
شماره ۴٨٠ - آن دل که داشتم ز وی آزادگی طمع