غزل ۳۵ - غرق مهر شاه دیدم آفتاب و ماه را
غزل ۵۴ - دوش در آغوشم آمد آن مه نخشب
غزل ۵۷ - هر گه که آن خسرو زرین کمر از جا برخاست
غزل ۶۵ - آن که مرادش تویی از همه جویاتر است
غزل ۶۶ - ساقی فرخنده پی تاب کفش ساغر است
غزل ۶۷ - دلم از نرگس بیمار تو بیمارتر است
غزل ۶۹ - بار محبت از همه باری گرانتر است
غزل ۷۹ - پیام باد بهار از وصال جانان است
غزل ۹۳ - امشب ز رخش انجمنم خلد برین است
غزل ۹۵ - یا رب این عید همایون چه مبارک عید است
غزل ۱۰۴ - چشم تماشای خلق در رخ زیبای اوست
غزل ۱۰۵ - قطع نظر ز دشمن ما کرد چشم دوست
شمارهٔ ۱۸ - در مدح ثامن الائمه علیهمالسلام
غزل ۱۴۳ - مدام ذکر ملک این کلام شیرین باد
غزل ۱۵۵ - مصوری که تو را چین زلف مشکین داد
غزل ۱۸۱ - شبی که دل به برم یاد زلف دلبر کرد
غزل ۲۲۵ - بر زلف تو باید که ره شانه ببندند
غزل ۲۳۶ - زان سبب جان آفرینش جان روشن لطف کرد
غزل ۲۵۰ - هر که را کار بدان چشم دل آزار بود
غزل ۲۵۳ - مانع رفتن به جز مهر و وفای من نبود