مستی

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

حکیم نزاری غزلیات شماره ۷۲۸ - خروس بانگ برآورد و صبح کرد طلوع حکیم نزاری غزلیات شماره ۷۹۰ - هزار شکر که برگشتم از سفر به مقام حکیم نزاری غزلیات شماره ۸۲۹ - شبانه دوش که تنها به کنج خود بودم حکیم نزاری غزلیات شماره ۹۱۸ - مست و لایعقل و دردی کش و خم پردازیم کمال‌الدین اسماعیل غزلیات شماره ۳۵ - تا بکف جام می توانم دید کمال‌الدین اسماعیل غزلیات شماره ۸۳ - سحرگهان که گریبان آفتاب کشند کمال‌الدین اسماعیل غزلیات شماره ۱۰۱ - دمید صبح، چه خسبی چو بخت من برخیز؟ کمال‌الدین اسماعیل غزلیات شماره ۱۲۲ - سحرگهان که ز بهر صبوح برخیزم کمال‌الدین اسماعیل غزلیات شماره ۱۵۲ - منم امروز و یکی مطرب و جایی خالی کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۵۵ - عید آمد و ساز پارسایی بشکست کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۲۲۳ - جایی که مل لعل پیاپی گردد کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۲۵۷ - می پنبۀ عقل هرزه گو داند کرد کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۳۳۲ - اکنون که ز خوشدلی در ایّام نماند کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۴۸۰ - کردیم دگر شیوۀ رندی آغاز کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۷۷۸ - در پنجه شدم با قدح مرد گرای کمال‌الدین اسماعیل قصاید شمارهٔ ۷ - و قال ایضآ یمدح الصّدر المعظّم فخر الدّین عارف قزوینی تصنیفها شماره ۳۳ - گو به ساقی، کز ایاغی، ترکن دماغی ظهیرالدین فاریابی غزلیات شماره ۲ - یار میخواره من دی قدحی باده به دست ظهیرالدین فاریابی رباعیات شماره ۵۰ - در مستی اگر زمن گناهی آید ظهیرالدین فاریابی رباعیات شماره ۵۳ - کو پر می صافی مروق ساغر؟