شماره ۶۵۶ - اگر من بیستون عشق را تعمیر می کردم
شماره ۶۹۸ - عشق عالی مقام را نازم
شماره ۷۰۵ - ز خوی سرکش او هر قدم پا مال می گردم
شماره ۷۹۴ - در ملک جسم روشنی جان به نیم جو
شماره ۸۱۱ - مژگان نگر چو عربده جویان برآمده
شماره ۸۲۵ - لوح دل را اگر از نقش دوبی ساده کنی
شماره ۸۸۶ - نمی ماند به مصر از پیرهن، جز تهمت چاکی
شمارهٔ ۶ - قطعه دربارهٔ صبر و شکیبایی
شمارهٔ ۱۵ - معنی لفظ حیات
شمارهٔ ۱۹ - شرم از نارسایی مدح
شمارهٔ ۲۵ - این قطعه را از هند به عالم بزرگ امیر صدرالدین محمد رضوی قمی نوشته و به نجف اشرف فرستاده است
شمارهٔ ۲۹ - در تاریخ فوت اسوهٔ عارفان میر محمّد تقی رضوی خراسانی
شمارهٔ ۴۲ - در ذمّ بعضی از اصحاب غرور
شمارهٔ ۵۵ - به یکی از بزرگان نوشته است
شماره ۸ - در کار زمانه هر که بیکارتر است
شماره ۳۰ - هر چند سپهر فکرم اختربار است
شماره ۳۶ - یار است که در ظلمت امکان شمع است
شماره ۵۹ - از صومعه تا میکده، پر راهی نیست
شماره ۹۸ - ای آنکه غم تو عیش جاوید بود
شماره ۱۰۳ - دنیا طلب دنی، به دنیا ارزد