شماره ۱۹۷ - در گریه از بس نازکی رخ مانده بر خاکش نگر
شماره ۱۹۹ - ای ذوق نواسنجی بازم به خروش آور
شماره ۲۰۲ - با همه گمگشتگی خالی بود جایم هنوز
شماره ۲۵۳ - بی پردگی محشر رسوایی خویشم
شماره ۲۵۷ - می ربایم بوسه و عرض ندامت می کنم
شماره ۲۵۹ - در هر انجام محبت طرح آغاز افگنم
شماره ۲۸۳ - خیره کند مرد را مهر درم داشتن
شماره ۳۰۹ - دارم دلی ز غصه گرانبار بوده ای
شماره ۲ - یارب سودی به روزگاران ما را
شماره ۵ - بر دل ز دو دیده فتح بابست این خواب
شماره ۱۸ - آن را که عطیه ازل در نظرست
شماره ۱۹ - خوابی که فروغ دین ازو جلوه گرست
شماره ۲۳ - بسمل که سخن طراز مهرآیین ست
شماره ۲۹ - تا موکب شهریار زین راه گذشت
شماره ۱۰۱ - گر پرورش مهر نه زان دل بودی
شماره ۱۰۶ - صبحست و همای فیض و گیتی دامی
بخش ۴۵ - شکوهٔ شاعر
شمارهٔ ۹۰ - رباعی
بخش ۳۰ - نالیدن رستم از درگاه خداوند و زور خواستن او (و) و گوشه فرش گرفتن و پرت کردن، پهلوانان را
بخش ۸۲ - جواب دادن فرامرز