معنویت

کوهی غزلیات شماره ۱۳۸ - ایدل از درد و غم جانان مپرس کوهی غزلیات شماره ۱۴۴ - هر که جویای کریم آمد کرم می بایدش کوهی غزلیات شماره ۱۵۶ - هزاران آفرین بر صنع صانع کوهی غزلیات شماره ۱۶۱ - باشد ز سرو قد تو خرم های باغ کوهی غزلیات شماره ۱۶۵ - هر که شد کشته شهوت نشود زنده عشق کوهی غزلیات شماره ۱۸۰ - روی آن ماه چو خورشید عیانست ای دل کوهی غزلیات شماره ۲۰۶ - بلبل و قمری و کبک و فاخته کوهی غزلیات شماره ۲۱۷ - دوش از صومعه در میکده رفتم سحری کوهی غزلیات شماره ۲۲۲ - آفتابی و ماه می طلبی کوهی غزلیات شماره ۲۲۶ - گفت رحمان با حمد عربی بلند اقبال غزلیات شماره ۸ - طرز دیگر بنگرم امسال یار پار را بلند اقبال غزلیات شماره ۱۶ - وه که از این زندگانی دل به تنگ آید مرا بلند اقبال غزلیات شماره ۲۹ - روشن چراغ کس نکند پیش آفتاب بلند اقبال غزلیات شماره ۸۲ - گفتم که تو را نیست وفاگفت کمی هست بلند اقبال غزلیات شماره ۹۷ - گفتم که درد دارم گفتا دوا دهیمت بلند اقبال غزلیات شماره ۲۱۸ - شب شد وشمس منزوی گردید بلند اقبال غزلیات شماره ۳۲۲ - دل من هست چو عمان دهان شد صدفم بلند اقبال غزلیات شماره ۳۵۹ - دل به من گوید ز غم کز شهر در هامون رویم بلند اقبال غزلیات شماره ۳۶۱ - روز است وآفتاب است شمع و چراغ جوئیم بلند اقبال غزلیات شماره ۴۰۷ - آینه در پیش خود بگرفت وگفتا کن نگاه