غزل ۴۸۲ - خدا را از سر زاری بگوئید
غزل ۴۹۳ - سبحان من یسبحه الرمل فی القفار
غزل ۵۱۶ - ترک عالم گیر و عالم را مسخر کرده گیر
غزل ۵۱۸ - کار من شکسته بسامان رسید باز
غزل ۵۳۵ - معنی این صورت از صورتگران چین بپرس
غزل ۶۲۶ - هردم آرد باد صبح از روضهٔ رضوان پیام
غزل ۶۳۷ - صبحدم دل را مقیم خلوت جان یافتم
غزل ۶۶۲ - آید ز نی حدیثی هر دم بگوش جانم
غزل ۶۷۴ - این چه بویست که از باد صبا میشنوم
غزل ۷۷۲ - هرکه شد با ساکنان عالم علوی قرین
غزل ۸۶۵ - تو چون قربان نمیگردی کجا همکیش ما باشی
غزل ۹۲۱ - گفتا تو از کجائی کاشفته مینمائی
غزل ۱۵۰ - تنگ آمدم از وجود خود، تنگ
غزل ۱۵۴ - خوشتر از خلد برین آراستند ایوان دل
غزل ۲۰۷ - بگذر ای غافل ز یاد این و آن
غزل ۲۳۳ - مانا دمید بوی گلستان صبح گاه
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۵ - ایضاله
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱ - در توحید
رباعی ۴ - ای دوست، فتاد با تو حالی دل را
رباعی ۴۹ - چون سایهٔ دوست بر زمین میافتد