شمارهٔ ۱۶۰ - در مدح اتسز
شمارهٔ ۵ - هم در مدح اتسز گوید
بخش ۶۸ - بازماندن سلامان از ابسال و زاری کردن بر مفارقت او
بخش ۲۷ - درآمدن زلیخا همراه عزیز مصر به مصر و بیرون آمدن مصریان و طبق های نثار بر عماری زلیخا افشاندن
بخش ۵۸ - در پشیمان شدن زلیخا از فرستادن یوسف علیه السلام به زندان و فریاد و زاری کردن بر مفارقت وی
غزل ۳۸ - شب هجرست و مرگ خویش خواهم از خدا امشب
غزل ۵۱ - ای باد صبح، منزل جانان من کجاست؟
غزل ۷۰ - گفتی: بگو که در چه خیالی و حال چیست؟
غزل ۱۰۴ - شمع، دوش از ناله من گریه بسیار کرد
غزل ۱۱۳ - شب هجران رسید و محنت بسیار پیدا شد
غزل ۲۱۰ - وای! که جانم نشد از غم هجران خلاص
غزل ۲۶۹ - چه حالست این؟ که هر گه در جمالت یک نظر بینم
غزل ۲۷۷ - نقد جان را در بهای زلف جانان می دهم
غزل ۳۱۶ - گفتیم: چون زنده مانی در غم هجران من؟
شماره ۸ - گفتم صنما دلم ترا جویانست
شماره ۴۱ - بر آتش هجر عمری ار بنشینم
شماره ۴۰ - عشق تو مرا از دل و از جان برکند
شماره ۱۱۰ - بتی که او نسب از لعبتان چین دارد
شماره ۳۴۹ - ای شکفته سنبل و شمشاد تو بر ارغوان
شماره ۵۷ - آن که از سنبل نقاب ارغوان آرد همی