رباعی ۱۲۹ - دشمن به غلط گفت که من فلسفیم
غزل ۱۳۸۵ - بس جهد میکردم که من آیینهٔ نیکی شوم
غزل ۱۵۱۹ - بیا کامروز بیرون از جهانم
غزل ۶۶۶ - در دل دارم جهانی بیتو من
غزل ۵۸۱ - ما نور چشم مادر این خاک تیرهایم
غزل ۹۳ - سیراب در محیط شدم ز آبروی خویش
غزل ۹۹ - از جنون این عالم بیگانه را گم کردهام
غزل ۱۳۷ - ما تازه روی چون صدف از دانهٔ خودیم
غزل ۴۷۸ - ذوق خرد نجویم کز غمکشان عشقم
رباعی ۷ - در کارگه غیب چو نقاش نخست
رباعی ۱۳۱۰ - ما خواجهٔ ده نهایم ما قلاشیم
رباعی ۱۴۴۱ - بسیار علاقهها بباید ای جان
شماره ۹۶ - جانا ز میانِ من و تو دست کراست
در معنی اینکه کمال حیات ملیه این است که ملت مثل فرد احساس خودی پیدا کند و تولید و تکمیل این احساس از ضبط روایات ملیه ممکن گردد
هنوز از بند آب و گل نرستی
زندگی و عمل در جواب هاینه موسوم به «سؤالات»
اگر اینب و جاهی از فرنگ است
غزل ۲۲۵۲ - نشد از سعی تمکین وحشتی آسودگی رامم
غزل ۲۳۸۶ - دل حیرت آفرین است هر سو نظرگشاییم
غزل ۴۵۱ - در کوی خرابات نشستم به سلامت