شماره ۲۱۷ - پیش تو گل از شرم سرانداخته در پیش
شماره ۳۳۲ - گوش بر قول رقیبان بداندیش مکن
شماره ۳۵۳ - ای دل از کار عشق عار مکن
شماره ۳۷۲ - شانه ای گل بخم طره طرار منه
شماره ۳۰ - بر هر چه دل نهادم و گشتم اسیر آن
شماره ۴۱ - تعرضی بفلک دوش کردم و گفتم
شماره ۵۵ - چون غنچه گل خنده زنانی، ای دل
شماره ۱۳۸ - ای سوده برتر از عرش دیهیم سرفرازی
بخش ۳ - خواهش سیمرغ از رستم برای پیام بردن به بهمن شاه
شماره ۱۸۴ - در کوچه ی عشق، پای در گل ننهی!
شماره ۱۵۵ - هیچ عاقل بخانه بندد نقش
شماره ۱۶۴ - روشن از طلعت خورشید شود خانه ی گل
شماره ۲۵۰ - گر نه رخسار وی آشوب جهان بایستی
شماره ۱ - ناکامی من بود ز خودکامیها
شماره ۹ - ای زلف تو گشته همچو چوگان
شماره ۲ - صحت ار خواهی مکن میل طعام
شماره ۲۱ - پناه ملک سلیمان ملاذ اهل زمان
شماره ۳۵ - پند نادان چه دهی زانکه دگرگون نشود
شماره ۲۱۷ - گر کسری و قارون شوی ای باد به مشت
شماره ۴۰۷ - گفتم به یکی کله که خاکش فرسود