کنایه

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

مولوی غزلیات غزل ۶۱۸ - چون جغد بود اصلش کی صورت باز آید؟ مولوی غزلیات غزل ۲۴۹۶ - خواجه ترش مرا بگو سرکه به چند می‌دهی؟ مولوی غزلیات غزل ۲۸۷۸ - هله تا ظن نبری، کز کف من بگریزی خاقانی قصاید شمارهٔ ۸۴ - در نکوهش و ملامت حسودان فخرالدین عراقی رباعیات رباعی ۶۶ - قومی هستند، کز کله موزه کنند محتشم کاشانی غزلیات غزل ۴۸۳ - بت پرستی را شعار خود کنم تا یار من سنایی غزنوی قصاید و قطعات شماره ۴۱ - گفتی که بترسد ز همه خلق سنایی خاقانی قطعات شماره ۳۰۲ - دبیر ما به صفت روبه است گوا دم او سعدی قطعات شماره ۲۰۱ - خواستم تا زحلی گویمت از روی قیاس انوری مقطعات شماره ۲۸۵ - چهار چیز همی خواهم از خدای ترا انوری مقطعات شماره ۴۶۶ - ای سر از کبر بر فلک برده عطار نیشابوری بخش پانزدهم الحکایه و التمثیل عطار نیشابوری باب چهلم: در ناز و بیوفائی معشوق شماره ۲۷ - تا از غم تب دلش به صد درد افتاد اقبال لاهوری ارمغان حجاز اگر اینب و جاهی از فرنگ است سعدی باب اول در سیرت پادشاهان حکایت ۴۰ - یکی را از مُلوک، کنیزکی چینی آوردند سعدی باب سوم در فضیلت قناعت حکایت ۲۰ - گدایی هول را حکایت کنند که نعمتی وافر اندوخته بود بیدل دهلوی غزلیات غزل ۹۰۷ - دم سرد بسته به پیش خود چقدر دماغ فسرده یخ بیدل دهلوی غزلیات غزل ۱۰۴۸ - اینقدر ریش چه معنی دارد ملک‌الشعرای بهار قصاید شمارهٔ ۲۳ - باز هم به همان مناسبت (مد شدن موی کوتاه برای زنان) ملک‌الشعرای بهار قطعات شمارهٔ ۲۷ - به شاهزادهٔ نصرهٔالدوله