غزل شمارهٔ ۶۰ - خوابی و خماریی
غزل شمارهٔ ۱۴۷ - مزد شبانی
شمارهٔ ۵۷ - در مرثیهٔ منوچهر شروان شاه
شماره ۲۹۷ - زری که نقد جوانی است گم شد از کف عمر
شمارهٔ ۳۰۱ - در حسرت عمر گذشته
شماره ۱۴۲ - دل منه بر جهان که دور بقا
شماره ۳۴۲ - در آینه چون نگاه کردم
رباعی ۸۰ - عمری که تر و خشک من آن بود گذشت
رباعی ۸۵ - از گردش این هفت مخالف بر هفت
رباعی ۸۷ - عیشی که نمودم از جوانی همه رفت
رباعی ۱۷۱ - یاران به جهان چشم چو گل بگشادند
رباعی ۹۰۴ - سیلاب گرفت گرد ویرانهٔ عمر
تکبیت ۱۴۳ - پیری مرا به گوشهٔ عزلت دلیل شد
تکبیت ۳۳۱ - از بهار نوجوانی آنچه برجا مانده است
تکبیت ۴۲۳ - غفلت پیریم از عهد جوانی بیش است
تکبیت ۴۷۲ - روزگار آن سبکرو خوش که مانند شرار
تکبیت ۵۹۶ - روزگار آن سبکرو خوش که مانند شرار
تکبیت ۶۵۱ - پیری به صد شتاب جوانی ز من گذشت
تکبیت ۷۳۶ - بهار نوجوانی رفت، کی دیوانه خواهی شد؟
تکبیت ۷۳۸ - چنین کز بازگشت نوبهاران شد جوان عالم