غزل ۱۰۹ - ای کم شده وفای تو این نیز بگذرد
رباعی ۲۵۱ - زین پیش به شبهای سیاه شبهناک
قصیده ۱۰۹ - ای یار سرود و آب انگور
قصیده ۱۹۴ - بنگر بدین رباط و بدین صعب کاروان
غزل ۳۹۸ - چو عمر رفته تو کس را به هیچ کار نیایی
شماره ۵۰ - صبح شب برنائی من بوالعجب است
شماره ۲۴۷ - گردون قفسی است سبز پرچشمه چو دام
شمارهٔ ۶ - در مرثیهٔ خاقان اعظم منوچهر پسر فریدون شروان شاه
غزل ۸۳۸ - خوشا آن عشرت و آن کامرانی
رباعی ۶۰ - از روز وجودم شفقی بیش نماند
غزل ۴۵ - کنون که از کمر کوه، موج لاله گذشت
غزل ۷۰ - طی شد زمان پیری و دل داغدار ماند
غزل ۱۱۹ - ما از امیدها همه یکجا گذشتهایم
دوبیتی ۱۷ - بهار آیو به صحرا و در و دشت
غزل ۱۳۴ - چابکسواری آمد و لعبی نمود و رفت
شماره ۴۴ - اگر چه عذر بسی بود روزگار نبود
شماره ۱۰۵ - من موی خویش را نه از آن می کنم سیاه
غزل شمارهٔ ۸ - در راه زندگانی
غزل شمارهٔ ۴۰ - شتاب شباب
غزل شمارهٔ ۴۱ - وداع جوانی