فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۹۵۷ - خوش آندم کز درم ای جان در آئی
خوش آندم کز درم ای جان در آئی بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۶۳۸ - گر آرزوی رستن از این دامگهکنید
گر آرزوی رستن از این دامگهکنید صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۸۱۲ - مرا ز باده گلگون دماغ می سوزد
مرا ز باده گلگون دماغ می سوزد کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۵۲۷ - چیست کارم، زخم کاری هر زمان برداشتن
چیست کارم، زخم کاری هر زمان برداشتن حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۵۹۴ - دایم به تلخ کامی یاران خورم دریغ
دایم به تلخ کامی یاران خورم دریغ جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۸۹۸ - نماید چون جرس در راه شوق شوخ بیباکم
نماید چون جرس در راه شوق شوخ بیباکم عطار نیشابوری : باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق
شماره ۷ - ای زلفِ تو صد دامِ ستم افکنده
ای زلفِ تو صد دامِ ستم افکنده حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۶۵۹ - زبان تیز دارم همچو الماس
زبان تیز دارم همچو الماس صائب تبریزی : مطالع
شماره ۱۶۰ - ای شانه زلف و کاکل دلدار نازک است
ای شانه زلف و کاکل دلدار نازک است عطار نیشابوری : باب بیست و ششم: در صفت گریستن
شماره ۲۷ - تن خاک نشین چشم یار آمده گیر
تن خاک نشین چشم یار آمده گیر صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۱۸۳ - روی دل این خسته به آن چشم سخنگوست
روی دل این خسته به آن چشم سخنگوست شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۰۳۸ - عاشق و مستم و در کوی مغان می گردم
عاشق و مستم و در کوی مغان می گردم غروی اصفهانی : غزلیات
شماره ۶۷ - گر تیر غمی بشست گیرد
گر تیر غمی بشست گیرد آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۹۶۰ - ای یار سفر کرده نیاید خبر از تو
ای یار سفر کرده نیاید خبر از تو میرداماد : رباعیات
شماره ۱۲۳ - جام می اگر چه غارت هوش کند
جام می اگر چه غارت هوش کند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۷۸۲ - چند بتوان بانگ نای و قلقل مینا شنید؟
چند بتوان بانگ نای و قلقل مینا شنید؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۳۴۶ - می زدم بر قلب هجران گرجگر می داشتم
می زدم بر قلب هجران گرجگر می داشتم عطار نیشابوری : هیلاج نامه
در نموداری اعیان و خورشید جان فرماید
جنیدا آفتاب جان عیان بین صائب تبریزی : ابیات منتسب
شماره ۱۱ - گرچه دست سرو کوتاه است از دامان گل
گرچه دست سرو کوتاه است از دامان گل وفایی شوشتری : رباعیات
شماره ۳۲ - بر دوش نبی علی چو بنهاد قدم
بر دوش نبی علی چو بنهاد قدم
غزل ۹۵۷ - خوش آندم کز درم ای جان در آئی
خوش آندم کز درم ای جان در آئی بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۶۳۸ - گر آرزوی رستن از این دامگهکنید
گر آرزوی رستن از این دامگهکنید صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۸۱۲ - مرا ز باده گلگون دماغ می سوزد
مرا ز باده گلگون دماغ می سوزد کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۵۲۷ - چیست کارم، زخم کاری هر زمان برداشتن
چیست کارم، زخم کاری هر زمان برداشتن حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۵۹۴ - دایم به تلخ کامی یاران خورم دریغ
دایم به تلخ کامی یاران خورم دریغ جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۸۹۸ - نماید چون جرس در راه شوق شوخ بیباکم
نماید چون جرس در راه شوق شوخ بیباکم عطار نیشابوری : باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق
شماره ۷ - ای زلفِ تو صد دامِ ستم افکنده
ای زلفِ تو صد دامِ ستم افکنده حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۶۵۹ - زبان تیز دارم همچو الماس
زبان تیز دارم همچو الماس صائب تبریزی : مطالع
شماره ۱۶۰ - ای شانه زلف و کاکل دلدار نازک است
ای شانه زلف و کاکل دلدار نازک است عطار نیشابوری : باب بیست و ششم: در صفت گریستن
شماره ۲۷ - تن خاک نشین چشم یار آمده گیر
تن خاک نشین چشم یار آمده گیر صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۱۸۳ - روی دل این خسته به آن چشم سخنگوست
روی دل این خسته به آن چشم سخنگوست شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۰۳۸ - عاشق و مستم و در کوی مغان می گردم
عاشق و مستم و در کوی مغان می گردم غروی اصفهانی : غزلیات
شماره ۶۷ - گر تیر غمی بشست گیرد
گر تیر غمی بشست گیرد آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۹۶۰ - ای یار سفر کرده نیاید خبر از تو
ای یار سفر کرده نیاید خبر از تو میرداماد : رباعیات
شماره ۱۲۳ - جام می اگر چه غارت هوش کند
جام می اگر چه غارت هوش کند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۷۸۲ - چند بتوان بانگ نای و قلقل مینا شنید؟
چند بتوان بانگ نای و قلقل مینا شنید؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۳۴۶ - می زدم بر قلب هجران گرجگر می داشتم
می زدم بر قلب هجران گرجگر می داشتم عطار نیشابوری : هیلاج نامه
در نموداری اعیان و خورشید جان فرماید
جنیدا آفتاب جان عیان بین صائب تبریزی : ابیات منتسب
شماره ۱۱ - گرچه دست سرو کوتاه است از دامان گل
گرچه دست سرو کوتاه است از دامان گل وفایی شوشتری : رباعیات
شماره ۳۲ - بر دوش نبی علی چو بنهاد قدم
بر دوش نبی علی چو بنهاد قدم
