صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۷۳۵ - کجا ز دایره عشق، حسن بیرون است؟
کجا ز دایره عشق، حسن بیرون است؟ ابوالحسن فراهانی : قصاید
شماره ۲۲ - زبس که یافت دلم لذت گرفتاری
زبس که یافت دلم لذت گرفتاری ظهیرالدین فاریابی : رباعیات
شماره ۶۵ - معشوقه چو سر بکردبا باد چو گل
معشوقه چو سر بکردبا باد چو گل سعدی : غزلیات
غزل ۲۷۸ - سروی چو تو میباید تا باغ بیاراید
سروی چو تو میباید تا باغ بیاراید ابن یمین فَرومَدی : غزلیات
شماره ۹۶ - آنها که درین دوران صاحبنظران باشند
آنها که درین دوران صاحبنظران باشند شاه نعمتالله ولی : مفردات
شماره ۱۱۴ - در دیدهٔ ما نظر کن ای شاه
در دیدهٔ ما نظر کن ای شاه هجویری : مقدمات
- و آنچه گفتم که: «طریق استخاره سپردم»، مراد از آن حفظ آداب خداوند بود عزو جل که
و آنچه گفتم که: «طریق استخاره سپردم»، مراد از آن حفظ آداب خداوند بود عزو جل که مر پیغامبر خود را –صلی اللّه علیه و سلم و متابعان وی را بدین فرمود و گفت: «فاذا قَرأتَ القُرانَ فَاستَعِذْ باللّهّ مِنَ الشّیطانِ الرّجیم (۹۸/نحل).» و استعاذت و استخارت و استعانت جمله به معنی طلب کردن و تسلیم امور خود به خداوندسبحانه و تعالی باشد و نجات از آفتهای گوناگون و صحابهٔ پیغامبر صلی اللّه علیه وسلم و رضی اللّه عنهم روایت آوردند که پیغامبر –صلی اللّه علیه و سلم ما را استخاره اندر آموختی، چنانکه قرآن. پس چون بنده بداند که خیریت امور اندر کسب و تدبیر وی بسته نیست؛ که صلاح بندگان، خداوند تعالی بهتر داند و خیر و شری که به بنده رسد مقدر است، جز تسلیم چه روی باشد مر قضا را و یاری خواستن ازوی؟ تا شر نفس و امارگی آن از بنده دفع کند اندر کل احوال وی، و خیریت و صلاح وی را بدو ارزانی دارد. پس باید که اندر بدو همه اشغال، بنده استخاره کند تا خداوند تعالی وی را از خطا و خلل و آفت آن نگاه دارد. و باللّه التوفیق. خاقانی : قطعات
شمارهٔ ۱۳۲ - در مرثیه امام ناصر الدین ابراهیم باکوئی
از مرگ براهیم که علامهٔ دین بود صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۰۹۵ - ز موج لطف ،آن سیمین بنا گوش
ز موج لطف ،آن سیمین بنا گوش صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۶۵۱ - بوسه ای قیمت ازان لبها به صد جان کرده ای
بوسه ای قیمت ازان لبها به صد جان کرده ای بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۸۷۱ - باز با طرزتکلف آشنا میبینمت
باز با طرزتکلف آشنا میبینمت بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۸۱۹ - ایکه در دیر و حرم مست کرم می آیی
ایکه در دیر و حرم مست کرم می آیی ظهیرالدین فاریابی : رباعیات
شماره ۲۸ - آن خط که به گرد آن دهن می گردد
آن خط که به گرد آن دهن می گردد حسینی غوری هروی : کنز الرموز
بخش ۲۹ - در بیان تجرید میفرماید
چیست تجرید از علایق پاک شو حسین خوارزمی : غزلیات، قصاید و قطعات
شماره ۱۵۶ - در راه شهرستان جان از عشق شه رهبر کنم
در راه شهرستان جان از عشق شه رهبر کنم اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۴۱ - گر التفات بود شمع مجلس مارا
گر التفات بود شمع مجلس مارا نیر تبریزی : سایر اشعار
شمارهٔ ۲ - قصیدهٔ ساقی نامه
ساقی بیار باده که شد مام روزگار رضاقلی خان هدایت : فردوس در شرح احوال متأخرین و معاصرین
بخش ۱۵ - حسن نهاوندی
و هُوَ مولانا حسن بن محمد. مولد و منشاء ایشان دیار مذکور. و به صفات حمیده در آن دیار مشهور است و در عنفوان شباب علوم عربیه و ادبیه را از فضلا و علمای معاصرین اکتساب فرموده. و مراحل سلوک نیز پیموده. به صحبت مشایخ و اکابر زمان رسیده و مؤانست ایشان را گزیده. صحبتش اتفاق نیفتاده بعضی از اشعارش شنیده شد و از آن جمله است: محتشم کاشانی : غزلیات
غزل ۳۶۲ - گدایان را بود از آستانها پاسبان مانع
گدایان را بود از آستانها پاسبان مانع ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ٧٣۶ - الهی بهنگام پیری مرا
الهی بهنگام پیری مرا
غزل ۱۷۳۵ - کجا ز دایره عشق، حسن بیرون است؟
کجا ز دایره عشق، حسن بیرون است؟ ابوالحسن فراهانی : قصاید
شماره ۲۲ - زبس که یافت دلم لذت گرفتاری
زبس که یافت دلم لذت گرفتاری ظهیرالدین فاریابی : رباعیات
شماره ۶۵ - معشوقه چو سر بکردبا باد چو گل
معشوقه چو سر بکردبا باد چو گل سعدی : غزلیات
غزل ۲۷۸ - سروی چو تو میباید تا باغ بیاراید
سروی چو تو میباید تا باغ بیاراید ابن یمین فَرومَدی : غزلیات
شماره ۹۶ - آنها که درین دوران صاحبنظران باشند
آنها که درین دوران صاحبنظران باشند شاه نعمتالله ولی : مفردات
شماره ۱۱۴ - در دیدهٔ ما نظر کن ای شاه
در دیدهٔ ما نظر کن ای شاه هجویری : مقدمات
- و آنچه گفتم که: «طریق استخاره سپردم»، مراد از آن حفظ آداب خداوند بود عزو جل که
و آنچه گفتم که: «طریق استخاره سپردم»، مراد از آن حفظ آداب خداوند بود عزو جل که مر پیغامبر خود را –صلی اللّه علیه و سلم و متابعان وی را بدین فرمود و گفت: «فاذا قَرأتَ القُرانَ فَاستَعِذْ باللّهّ مِنَ الشّیطانِ الرّجیم (۹۸/نحل).» و استعاذت و استخارت و استعانت جمله به معنی طلب کردن و تسلیم امور خود به خداوندسبحانه و تعالی باشد و نجات از آفتهای گوناگون و صحابهٔ پیغامبر صلی اللّه علیه وسلم و رضی اللّه عنهم روایت آوردند که پیغامبر –صلی اللّه علیه و سلم ما را استخاره اندر آموختی، چنانکه قرآن. پس چون بنده بداند که خیریت امور اندر کسب و تدبیر وی بسته نیست؛ که صلاح بندگان، خداوند تعالی بهتر داند و خیر و شری که به بنده رسد مقدر است، جز تسلیم چه روی باشد مر قضا را و یاری خواستن ازوی؟ تا شر نفس و امارگی آن از بنده دفع کند اندر کل احوال وی، و خیریت و صلاح وی را بدو ارزانی دارد. پس باید که اندر بدو همه اشغال، بنده استخاره کند تا خداوند تعالی وی را از خطا و خلل و آفت آن نگاه دارد. و باللّه التوفیق. خاقانی : قطعات
شمارهٔ ۱۳۲ - در مرثیه امام ناصر الدین ابراهیم باکوئی
از مرگ براهیم که علامهٔ دین بود صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۰۹۵ - ز موج لطف ،آن سیمین بنا گوش
ز موج لطف ،آن سیمین بنا گوش صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۶۵۱ - بوسه ای قیمت ازان لبها به صد جان کرده ای
بوسه ای قیمت ازان لبها به صد جان کرده ای بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۸۷۱ - باز با طرزتکلف آشنا میبینمت
باز با طرزتکلف آشنا میبینمت بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۸۱۹ - ایکه در دیر و حرم مست کرم می آیی
ایکه در دیر و حرم مست کرم می آیی ظهیرالدین فاریابی : رباعیات
شماره ۲۸ - آن خط که به گرد آن دهن می گردد
آن خط که به گرد آن دهن می گردد حسینی غوری هروی : کنز الرموز
بخش ۲۹ - در بیان تجرید میفرماید
چیست تجرید از علایق پاک شو حسین خوارزمی : غزلیات، قصاید و قطعات
شماره ۱۵۶ - در راه شهرستان جان از عشق شه رهبر کنم
در راه شهرستان جان از عشق شه رهبر کنم اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۴۱ - گر التفات بود شمع مجلس مارا
گر التفات بود شمع مجلس مارا نیر تبریزی : سایر اشعار
شمارهٔ ۲ - قصیدهٔ ساقی نامه
ساقی بیار باده که شد مام روزگار رضاقلی خان هدایت : فردوس در شرح احوال متأخرین و معاصرین
بخش ۱۵ - حسن نهاوندی
و هُوَ مولانا حسن بن محمد. مولد و منشاء ایشان دیار مذکور. و به صفات حمیده در آن دیار مشهور است و در عنفوان شباب علوم عربیه و ادبیه را از فضلا و علمای معاصرین اکتساب فرموده. و مراحل سلوک نیز پیموده. به صحبت مشایخ و اکابر زمان رسیده و مؤانست ایشان را گزیده. صحبتش اتفاق نیفتاده بعضی از اشعارش شنیده شد و از آن جمله است: محتشم کاشانی : غزلیات
غزل ۳۶۲ - گدایان را بود از آستانها پاسبان مانع
گدایان را بود از آستانها پاسبان مانع ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ٧٣۶ - الهی بهنگام پیری مرا
الهی بهنگام پیری مرا
