نظیری نیشابوری : غزلیات
شمارهٔ ۲۹۳
دل ها همه به بوی گل آویختست باز
رضی‌الدین آرتیمانی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۸۶
بهار و باده و عشق و جوانی
صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تک‌بیت شمارهٔ ۶۳۵
ز درد خویش ندارم خبر، همین دانم
رشیدالدین میبدی : ۴- سورة النساء- مدنیة
۲۳ - النوبة الاولى
قوله تعالى: یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اى ایشان که بگرویدند، آمِنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ بگروید بخدا و برسول وى، وَ الْکِتابِ الَّذِی نَزَّلَ عَلى‏ رَسُولِهِ و بقرآن که برسول خود فرو فرستاد، وَ الْکِتابِ الَّذِی أَنْزَلَ مِنْ قَبْلُ و بکتابها که از پیش فرو فرستاد بر پیغمبران، وَ مَنْ یَکْفُرْ بِاللَّهِ و هر که کافر شود بخدا، وَ مَلائِکَتِهِ و فریشتگان وى، وَ کُتُبِهِ و کتابهاى وى، وَ رُسُلِهِ و رسولان وى، وَ الْیَوْمِ الْآخِرِ و بروز رستاخیز، فَقَدْ ضَلَّ ضَلالًا بَعِیداً (۱۳۶) او بیراه گشت بیراهى دور.
قاسم انوار : غزلیات
شمارهٔ ۳۴۷
از خم صفا باده چون قند بیارید
سلمان ساوجی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۷۵ - در موعظه و دوری از دنیا
ای دل آخر یک قدم بیرون خرام از خویشتن
غلامحسین بنان : غلامحسین بنان
کاروان
همه شب نالم چون نی، که غمی دارم
انوری : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۲۵
دی ما و می و عیش خوش و روی نگار
اسیر شهرستانی : غزلیات
شمارهٔ ۴۷۵
گل خیال که در آب و آتشم دارد
حافظ : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۳۱
به تیغم گر کشد دستش نگیرم
ملک‌الشعرای بهار : قطعات
شمارهٔ ۱۵۸ - بهار در خراسان
دلم از مردم ری سخت ملول است که نیست
مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۰۶۰
یک غزل آغاز کن، بر صفت حاضران
نهج البلاغه : حکمت ها
آزمايش الهی
<strong> وَ قَالَ عليه‌السلام </strong> كَمْ مِنْ مُسْتَدْرَجٍ بِالْإِحْسَانِ إِلَيْهِ
فیاض لاهیجی : غزلیات
شمارهٔ ۴۱۵
ایزد به هر که عارض گل رنگ می‌دهد
کمال‌الدین اسماعیل : قطعات
شمارهٔ ۲۳۸ - وله ایضا
صدرا اگر چه تو ز من آزاد و فارغی
اهلی شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۱۲۲۰
تو آب خضری و ما تشنه عاشقان از تو
صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۹۷۳
دل فسرده ز داغ آتشین عذار شود
عطار نیشابوری : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۵۳
کجا بودم کجا رفتم کجاام من نمی‌دانم
سعدی : باب اول در عدل و تدبیر و رای
حکایت برادران ظالم و عادل و عاقبت ایشان
شنیدم که در مرزی از باختر
اسیر شهرستانی : غزلیات
شمارهٔ ۷۰۰
اشک بلبل نمک چش خویش