فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۲۲۲ - ز خویش دست نداریم هرچه بادا باد
ز خویش دست نداریم هرچه بادا باد فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۲۵۹ - تا بکی بی باده و مطرب مدارم بگذرد
تا بکی بی باده و مطرب مدارم بگذرد رشیدالدین میبدی : ۱۷- سورة بنى اسرائیل- مکیة
۹ - النوبة الثانیة
قوله تعالى: «وَ لَقَدْ آتَیْنا مُوسى تِسْعَ آیاتٍ بَیِّناتٍ» هؤلاء التّسع هى: «ان لا تشرکوا بى شیئا، و لا تسرفوا، و لا تزنوا، و لا تقتلوا النفس التی حرمت الا بالحق، و لا تسحروا، و لا تقربوا مال الیتیم، و لا تسعوا ببرىء الى السلطان، و لا تعدوا فى السبت، و لا تأکلوا الربوا» صفوان بن غسّان المرادى گفت: جهودى از رسول خداى تعالى پرسید که این نه آیت کداماند؟ و رسول خدا (ص) همچنین جواب داد که گفتیم. حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۷۰۷ - آمد بر من نگار من دوش
آمد بر من نگار من دوش امیر معزی : ترجیعات
شماره ۱ - عاشق شدم به ان بت عیار چون کنم
عاشق شدم به ان بت عیار چون کنم هلالی جغتایی : غزلیات
غزل ۱۱۳ - شب هجران رسید و محنت بسیار پیدا شد
شب هجران رسید و محنت بسیار پیدا شد حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۵۵۲ - شب هجران که دلم نوحه گری ساز کند
شب هجران که دلم نوحه گری ساز کند بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۶۶۶ - با کمال بینقابی پردهدارم شیونست
با کمال بینقابی پردهدارم شیونست صفایی جندقی : ترکیب ۱۱۴بندی عاشورایی
بند ۴۶ - بگشای چشم و قافله را در گذار بین
بگشای چشم و قافله را در گذار بین خاقانی : غزلیات
غزل ۳۷۳ - مرا تا جان بود جانان تو باشی
مرا تا جان بود جانان تو باشی حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۸۰۱ - کوزه بر دوشِ راهب دیرم
کوزه بر دوشِ راهب دیرم بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۲۹۱ - عمرها شد از ادب موج گهر در دامنم
عمرها شد از ادب موج گهر در دامنم بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۰۴۴ - کند هر جا عرق ز آن ماه تابان گلفشان انجم
کند هر جا عرق ز آن ماه تابان گلفشان انجم بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۲۹۶ - در گلستانی که چشمم محو آن طناز ماند
در گلستانی که چشمم محو آن طناز ماند فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۲۲۴ - از آن میان نزنم دم که مو نمیگنجد
از آن میان نزنم دم که مو نمیگنجد بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۳۷۲ - حسرت زلف توام بود شکستم دادند
حسرت زلف توام بود شکستم دادند محتشم کاشانی : غزلیات
غزل ۵۲۱ - صیدی که لعب عشق فکندش به بند تو
صیدی که لعب عشق فکندش به بند تو جهان ملک خاتون : در مرثیهٔ فرزند دلبند سلطان بخت طاب ثراها
شماره ۱۴ - تا چند فلک جامه غم می دوزد
تا چند فلک جامه غم می دوزد اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۱۹۰ - به دشمنان نتوان رفت و این شکایت کرد
به دشمنان نتوان رفت و این شکایت کرد قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۱۷۵ - تا هست سخن، سخنسرا خواهد گفت
تا هست سخن، سخنسرا خواهد گفت
غزل ۲۲۲ - ز خویش دست نداریم هرچه بادا باد
ز خویش دست نداریم هرچه بادا باد فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۲۵۹ - تا بکی بی باده و مطرب مدارم بگذرد
تا بکی بی باده و مطرب مدارم بگذرد رشیدالدین میبدی : ۱۷- سورة بنى اسرائیل- مکیة
۹ - النوبة الثانیة
قوله تعالى: «وَ لَقَدْ آتَیْنا مُوسى تِسْعَ آیاتٍ بَیِّناتٍ» هؤلاء التّسع هى: «ان لا تشرکوا بى شیئا، و لا تسرفوا، و لا تزنوا، و لا تقتلوا النفس التی حرمت الا بالحق، و لا تسحروا، و لا تقربوا مال الیتیم، و لا تسعوا ببرىء الى السلطان، و لا تعدوا فى السبت، و لا تأکلوا الربوا» صفوان بن غسّان المرادى گفت: جهودى از رسول خداى تعالى پرسید که این نه آیت کداماند؟ و رسول خدا (ص) همچنین جواب داد که گفتیم. حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۷۰۷ - آمد بر من نگار من دوش
آمد بر من نگار من دوش امیر معزی : ترجیعات
شماره ۱ - عاشق شدم به ان بت عیار چون کنم
عاشق شدم به ان بت عیار چون کنم هلالی جغتایی : غزلیات
غزل ۱۱۳ - شب هجران رسید و محنت بسیار پیدا شد
شب هجران رسید و محنت بسیار پیدا شد حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۵۵۲ - شب هجران که دلم نوحه گری ساز کند
شب هجران که دلم نوحه گری ساز کند بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۶۶۶ - با کمال بینقابی پردهدارم شیونست
با کمال بینقابی پردهدارم شیونست صفایی جندقی : ترکیب ۱۱۴بندی عاشورایی
بند ۴۶ - بگشای چشم و قافله را در گذار بین
بگشای چشم و قافله را در گذار بین خاقانی : غزلیات
غزل ۳۷۳ - مرا تا جان بود جانان تو باشی
مرا تا جان بود جانان تو باشی حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۸۰۱ - کوزه بر دوشِ راهب دیرم
کوزه بر دوشِ راهب دیرم بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۲۹۱ - عمرها شد از ادب موج گهر در دامنم
عمرها شد از ادب موج گهر در دامنم بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۰۴۴ - کند هر جا عرق ز آن ماه تابان گلفشان انجم
کند هر جا عرق ز آن ماه تابان گلفشان انجم بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۲۹۶ - در گلستانی که چشمم محو آن طناز ماند
در گلستانی که چشمم محو آن طناز ماند فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۲۲۴ - از آن میان نزنم دم که مو نمیگنجد
از آن میان نزنم دم که مو نمیگنجد بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۳۷۲ - حسرت زلف توام بود شکستم دادند
حسرت زلف توام بود شکستم دادند محتشم کاشانی : غزلیات
غزل ۵۲۱ - صیدی که لعب عشق فکندش به بند تو
صیدی که لعب عشق فکندش به بند تو جهان ملک خاتون : در مرثیهٔ فرزند دلبند سلطان بخت طاب ثراها
شماره ۱۴ - تا چند فلک جامه غم می دوزد
تا چند فلک جامه غم می دوزد اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۱۹۰ - به دشمنان نتوان رفت و این شکایت کرد
به دشمنان نتوان رفت و این شکایت کرد قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۱۷۵ - تا هست سخن، سخنسرا خواهد گفت
تا هست سخن، سخنسرا خواهد گفت
