صائب تبریزی : مطالع
شماره ۴۴۸ - ما به رنجش اکتفا از تندخویان کرده ایم
ما به رنجش اکتفا از تندخویان کرده ایم غبار همدانی : مفردات
شماره ۱ - بوی آن موی معبر باز برد از هوش مارا
بوی آن موی معبر باز برد از هوش مارا خاقانی : غزلیات
غزل ۳۹ - آن کز می خواجگی است سرمست
آن کز می خواجگی است سرمست عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۴۸۴ - تا به کی همره اندیشهٔ باطل باشم
تا به کی همره اندیشهٔ باطل باشم قطران تبریزی : رباعیات
شماره ۷ - ای شاه چو کردگار بگشاد ترا
ای شاه چو کردگار بگشاد ترا صفی علیشاه : غزلیات
شماره ۵۳ - در طواف حرمم گفت به گوش آگاهی
در طواف حرمم گفت به گوش آگاهی حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شماره ۲۴۳ - از چرخ تنک حوصله، پروا چه کند کس؟
از چرخ تنک حوصله، پروا چه کند کس؟ انوری : مقطعات
شمارهٔ ۲۹۲ - در هجو صلاح صالحی
تو در قوادگی ای سرخ کافر خواجه عبدالله انصاری : مناجات نامه
مناجات ۳۸ - الهی ما از غافلانیم نه از کافرانیم
الهی ما از غافلانیم نه از کافرانیم، نگاهدار تا پریشان نشویم و در راه آر تا سرگردان نشویم. عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۶۹ - تا خط به گرد آن لب شیرین شمایل است
تا خط به گرد آن لب شیرین شمایل است عطار نیشابوری : بخش سی و پنجم
الحكایة و التمثیل
دعوئی بد صوفی درویش را عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۴۲۶ - کعبه بی ذوق است و یاران را وداعی می کنیم
کعبه بی ذوق است و یاران را وداعی می کنیم عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۴۲۹ - بیا ای درد کز راحت رمیدن آرزو دارم
بیا ای درد کز راحت رمیدن آرزو دارم حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شماره ۸۰ - داغ است و سینه در عشق، صبح و ستاره ما
داغ است و سینه در عشق، صبح و ستاره ما عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۲۰ - به جز ریش بلا مرهم مبادا ریسه ریشان را
به جز ریش بلا مرهم مبادا ریسه ریشان را انوری : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۶۴ - در مدح رکنالدین مفتی گفته در وقتی که حکیم با تاج عمزاد نزاع و دعوایی داشته و مایل بوده که آن مرافعه پیش او برند و تاج عمزاد به مفتی دیگر میل داشته است
در دین چو اعتصام به حبل متین کنند صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۱۲۹۷ - هیچ همدردی نمییابم سزای خویشتن
هیچ همدردی نمییابم سزای خویشتن عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۳۱۲ - آن طره چون علم به سر دوش می زند
آن طره چون علم به سر دوش می زند عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۷۴ - ما را به طرب موعظت و پند حرام است
ما را به طرب موعظت و پند حرام است عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۳۹۵ - پا به دامن درکش ای دل و ز جهان ذلت مکش
پا به دامن درکش ای دل و ز جهان ذلت مکش
شماره ۴۴۸ - ما به رنجش اکتفا از تندخویان کرده ایم
ما به رنجش اکتفا از تندخویان کرده ایم غبار همدانی : مفردات
شماره ۱ - بوی آن موی معبر باز برد از هوش مارا
بوی آن موی معبر باز برد از هوش مارا خاقانی : غزلیات
غزل ۳۹ - آن کز می خواجگی است سرمست
آن کز می خواجگی است سرمست عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۴۸۴ - تا به کی همره اندیشهٔ باطل باشم
تا به کی همره اندیشهٔ باطل باشم قطران تبریزی : رباعیات
شماره ۷ - ای شاه چو کردگار بگشاد ترا
ای شاه چو کردگار بگشاد ترا صفی علیشاه : غزلیات
شماره ۵۳ - در طواف حرمم گفت به گوش آگاهی
در طواف حرمم گفت به گوش آگاهی حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شماره ۲۴۳ - از چرخ تنک حوصله، پروا چه کند کس؟
از چرخ تنک حوصله، پروا چه کند کس؟ انوری : مقطعات
شمارهٔ ۲۹۲ - در هجو صلاح صالحی
تو در قوادگی ای سرخ کافر خواجه عبدالله انصاری : مناجات نامه
مناجات ۳۸ - الهی ما از غافلانیم نه از کافرانیم
الهی ما از غافلانیم نه از کافرانیم، نگاهدار تا پریشان نشویم و در راه آر تا سرگردان نشویم. عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۶۹ - تا خط به گرد آن لب شیرین شمایل است
تا خط به گرد آن لب شیرین شمایل است عطار نیشابوری : بخش سی و پنجم
الحكایة و التمثیل
دعوئی بد صوفی درویش را عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۴۲۶ - کعبه بی ذوق است و یاران را وداعی می کنیم
کعبه بی ذوق است و یاران را وداعی می کنیم عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۴۲۹ - بیا ای درد کز راحت رمیدن آرزو دارم
بیا ای درد کز راحت رمیدن آرزو دارم حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شماره ۸۰ - داغ است و سینه در عشق، صبح و ستاره ما
داغ است و سینه در عشق، صبح و ستاره ما عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۲۰ - به جز ریش بلا مرهم مبادا ریسه ریشان را
به جز ریش بلا مرهم مبادا ریسه ریشان را انوری : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۶۴ - در مدح رکنالدین مفتی گفته در وقتی که حکیم با تاج عمزاد نزاع و دعوایی داشته و مایل بوده که آن مرافعه پیش او برند و تاج عمزاد به مفتی دیگر میل داشته است
در دین چو اعتصام به حبل متین کنند صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۱۲۹۷ - هیچ همدردی نمییابم سزای خویشتن
هیچ همدردی نمییابم سزای خویشتن عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۳۱۲ - آن طره چون علم به سر دوش می زند
آن طره چون علم به سر دوش می زند عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۷۴ - ما را به طرب موعظت و پند حرام است
ما را به طرب موعظت و پند حرام است عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۳۹۵ - پا به دامن درکش ای دل و ز جهان ذلت مکش
پا به دامن درکش ای دل و ز جهان ذلت مکش
