مولوی : غزلیات
غزل ۱۶۳۶ - از بت باخبر من خبری میرسدم
از بت باخبر من خبری میرسدم یغمای جندقی : بخش اول
شمارهٔ ۱۱۳ - به دوستی نگاشته
ندانم پیر راه و روند آگاه شبلی بغدادی یا بزرگی دیگر از خود رسته به خدا پیوسته جز نزدیکان از همه دور، جز بینایان از همه کور، روزی بر سر انجمن گفت همی دانستن خواهم تا حجاج یوسف با آن مغز تیره هش و خوی خیره کش که خون بی گناهانش آب جوی بود و مغز درویشان خاک کو، گاه جان سپردن چه بر زبان راند و سرود باز پسینش دم مردن چه بود؟ یکی از یاران بارش گفت: بودم و دیدم یا جستم و شنیدم به ناخوبتر اندازی جان همی داد، و مهربان مادرش انباز گریه و زاری و دمساز ناله و سوگواری همی زیست. در آن بی هوشی به خود باز آمد و آسیمه سر و آشفته جان چشم و گوش فراز افکند. مادر را موی گشاده و روی گره دید و انباشته درد و رنجی فراوان و فره. پرسیدش این روی شخوده و موی گشوده چیست و فریاد آسمان پوی و اشک آسکون جوش کدام؟ گفت همانا به خواب اندری که بیچارگان از ستم بارگی های تو چه دیدند و از آن خون خوارگی ها رسته و بسته چه کشیدند، سنگی در همه دشت کجاست تا از تیغ الماس زنگت گونه بیجاده و یاقوت نیافت و خاری در همه هامون کو که از زخم ناوک جان شکارت باغ سوری و راغ آذرگون نرست. با آن مایه شورانگیختن و خون ریختن بر تو بار خدا با همه بخشایش چشم آمرزگاری ندارم و به کیفر آن پرده دری ها که کمینه دریدگی آن صد هزار جامه جان است امید پرده داری، رباعی: ازرقی هروی : قصاید
شماره ۶۴ - ای شکسته تیره شب بر روی ، روشن مشتری
ای شکسته تیره شب بر روی ، روشن مشتری انوری : رباعیات
رباعی ۲۴۱ - ای دست تو در جفا چو زلف تو دراز
ای دست تو در جفا چو زلف تو دراز انوری : رباعیات
رباعی ۲۶۴ - یک چند نهان از دل بیحاصل خویش
یک چند نهان از دل بیحاصل خویش مولوی : غزلیات
غزل ۲۶۲ - فیما تری؟ فیما تری؟ یا من یری و لا یری
فیما تری؟ فیما تری؟ یا من یری و لا یری نظامی گنجوی : شرف نامه
بخش ۲۳ - نامه دارا به اسکندر
به نامه بزرگ ایزد داد بخش ازرقی هروی : قصاید
شماره ۵۶ - بگداخت آبگینۀ شامی در آبدان
بگداخت آبگینۀ شامی در آبدان وفایی شوشتری : مدایح و مراثی
شمارهٔ ۲۰ - در مدح سالار شهیدان حضرت امام حسین (ع)
بهار است و کند جا، هرکسی در طرف صحرایی عسجدی : اشعار باقیمانده
شمارهٔ ۸۱ - در طلب استغفار گوید
از شرب مدام و لاف مشرب توبه انوری : رباعیات
رباعی ۱۹۴ - یک نیم دمم از جهان به دست آمده بود
یک نیم دمم از جهان به دست آمده بود رشیدالدین میبدی : ۸۷- سورة الاعلى- مکیة
النوبة الثانیة
این سوره بقول بعضى مفسّران مکّى است و بقول بعضى مدنى، نوزده آیتست هفتاد و دو کلمه، دویست و هفتاد حرف، و درین سوره از منسوخات هیچ چیز نیست. فریدون مشیری : گناه دریا
معراج
گفت: «آنجا چشمه خورشیدهاست، آسمانها روشن از نور و صفاست صوفی محمد هروی : دیوان اطعمه
بخش ۱۵۰ - اگر صحن مزعفر را بیابی
اگر صحن مزعفر را بیابی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۴۶۳ - به تماشای تو از هر مژه راه دگرست
به تماشای تو از هر مژه راه دگرست مولوی : غزلیات
غزل ۳۸۵ - خلقهای خوب تو پیشت دود بعد از وفات
خلقهای خوب تو پیشت دود بعد از وفات اثیر اخسیکتی : قصاید
شمارهٔ ۶۷ - مدح سلطان مظفرالدین قزل ارسلان
خجسته جشن عرب کرد سایه بر جمهور فرخی سیستانی : ابیات پراکنده
شماره ۳۸ - تا مورد سبز باشد چون زمرد
تا مورد سبز باشد چون زمرد نهج البلاغه : خطبه ها
وصيت هاى امام على عليه السلام پیش از شهادت
و من كلام له عليهالسلام قبل موته فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۲۴۹ - از بهر مجازات و مکافات وزیر
از بهر مجازات و مکافات وزیر
غزل ۱۶۳۶ - از بت باخبر من خبری میرسدم
از بت باخبر من خبری میرسدم یغمای جندقی : بخش اول
شمارهٔ ۱۱۳ - به دوستی نگاشته
ندانم پیر راه و روند آگاه شبلی بغدادی یا بزرگی دیگر از خود رسته به خدا پیوسته جز نزدیکان از همه دور، جز بینایان از همه کور، روزی بر سر انجمن گفت همی دانستن خواهم تا حجاج یوسف با آن مغز تیره هش و خوی خیره کش که خون بی گناهانش آب جوی بود و مغز درویشان خاک کو، گاه جان سپردن چه بر زبان راند و سرود باز پسینش دم مردن چه بود؟ یکی از یاران بارش گفت: بودم و دیدم یا جستم و شنیدم به ناخوبتر اندازی جان همی داد، و مهربان مادرش انباز گریه و زاری و دمساز ناله و سوگواری همی زیست. در آن بی هوشی به خود باز آمد و آسیمه سر و آشفته جان چشم و گوش فراز افکند. مادر را موی گشاده و روی گره دید و انباشته درد و رنجی فراوان و فره. پرسیدش این روی شخوده و موی گشوده چیست و فریاد آسمان پوی و اشک آسکون جوش کدام؟ گفت همانا به خواب اندری که بیچارگان از ستم بارگی های تو چه دیدند و از آن خون خوارگی ها رسته و بسته چه کشیدند، سنگی در همه دشت کجاست تا از تیغ الماس زنگت گونه بیجاده و یاقوت نیافت و خاری در همه هامون کو که از زخم ناوک جان شکارت باغ سوری و راغ آذرگون نرست. با آن مایه شورانگیختن و خون ریختن بر تو بار خدا با همه بخشایش چشم آمرزگاری ندارم و به کیفر آن پرده دری ها که کمینه دریدگی آن صد هزار جامه جان است امید پرده داری، رباعی: ازرقی هروی : قصاید
شماره ۶۴ - ای شکسته تیره شب بر روی ، روشن مشتری
ای شکسته تیره شب بر روی ، روشن مشتری انوری : رباعیات
رباعی ۲۴۱ - ای دست تو در جفا چو زلف تو دراز
ای دست تو در جفا چو زلف تو دراز انوری : رباعیات
رباعی ۲۶۴ - یک چند نهان از دل بیحاصل خویش
یک چند نهان از دل بیحاصل خویش مولوی : غزلیات
غزل ۲۶۲ - فیما تری؟ فیما تری؟ یا من یری و لا یری
فیما تری؟ فیما تری؟ یا من یری و لا یری نظامی گنجوی : شرف نامه
بخش ۲۳ - نامه دارا به اسکندر
به نامه بزرگ ایزد داد بخش ازرقی هروی : قصاید
شماره ۵۶ - بگداخت آبگینۀ شامی در آبدان
بگداخت آبگینۀ شامی در آبدان وفایی شوشتری : مدایح و مراثی
شمارهٔ ۲۰ - در مدح سالار شهیدان حضرت امام حسین (ع)
بهار است و کند جا، هرکسی در طرف صحرایی عسجدی : اشعار باقیمانده
شمارهٔ ۸۱ - در طلب استغفار گوید
از شرب مدام و لاف مشرب توبه انوری : رباعیات
رباعی ۱۹۴ - یک نیم دمم از جهان به دست آمده بود
یک نیم دمم از جهان به دست آمده بود رشیدالدین میبدی : ۸۷- سورة الاعلى- مکیة
النوبة الثانیة
این سوره بقول بعضى مفسّران مکّى است و بقول بعضى مدنى، نوزده آیتست هفتاد و دو کلمه، دویست و هفتاد حرف، و درین سوره از منسوخات هیچ چیز نیست. فریدون مشیری : گناه دریا
معراج
گفت: «آنجا چشمه خورشیدهاست، آسمانها روشن از نور و صفاست صوفی محمد هروی : دیوان اطعمه
بخش ۱۵۰ - اگر صحن مزعفر را بیابی
اگر صحن مزعفر را بیابی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۴۶۳ - به تماشای تو از هر مژه راه دگرست
به تماشای تو از هر مژه راه دگرست مولوی : غزلیات
غزل ۳۸۵ - خلقهای خوب تو پیشت دود بعد از وفات
خلقهای خوب تو پیشت دود بعد از وفات اثیر اخسیکتی : قصاید
شمارهٔ ۶۷ - مدح سلطان مظفرالدین قزل ارسلان
خجسته جشن عرب کرد سایه بر جمهور فرخی سیستانی : ابیات پراکنده
شماره ۳۸ - تا مورد سبز باشد چون زمرد
تا مورد سبز باشد چون زمرد نهج البلاغه : خطبه ها
وصيت هاى امام على عليه السلام پیش از شهادت
و من كلام له عليهالسلام قبل موته فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۲۴۹ - از بهر مجازات و مکافات وزیر
از بهر مجازات و مکافات وزیر
