اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۷۱۱ - فیروزی بخت همه کس لعل تو بخشید
فیروزی بخت همه کس لعل تو بخشید فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۵۹۷ - دل و جان منزل جانانه کردم
دل و جان منزل جانانه کردم صامت بروجردی : غزلیات
شماره ۶۰ - دوش با پیک خیالت گفتگویی داشتیم
دوش با پیک خیالت گفتگویی داشتیم سعدی : باب هفتم در عالم تربیت
گفتار اندر پرهیز کردن از صحبت احداث
خرابت کند شاهد خانه کن نجمالدین رازی : باب سیم
فصل ششم
قالالله «و نفس و ما سویها فالهمها فجورها و تقویها قد افلح من زکیها و قدخاب من دسیها» صائب تبریزی : ابیات منتسب
شماره ۱۰ - روز محشر سرخ رویی از خدا دارم امید
روز محشر سرخ رویی از خدا دارم امید ملکالشعرای بهار : مثنویات
شمارهٔ ۲۸ - از تهران تا قمصر
چو از تدریس فارغ شد دماغم سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۳۸۱ - بهر سوغای عزیزان جان ز تن بیرون کنم
بهر سوغای عزیزان جان ز تن بیرون کنم ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۱۱۹ - تا روی ترا بدیدم ایعشوه پرست
تا روی ترا بدیدم ایعشوه پرست آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۳۳۰ - دیدی دلا که اهل جهان را وفا نبود
دیدی دلا که اهل جهان را وفا نبود ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۵۷۹ - ای زلف ترا حلقه و خم تو بر تو
ای زلف ترا حلقه و خم تو بر تو امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۳۰۴ - ای باد، ازان بهار خبر ده که تا کجاست
ای باد، ازان بهار خبر ده که تا کجاست جامی : خردنامه اسکندری
بخش ۳۹ - داستان خاقان چین که تحفه حقیر به اسکندر فرستاد و به حکمتی شریفش آگاهی داد
سکندر ز اقصای یونان زمین ابراهیم شاهدی دده مغلوی : غزلیات
شماره ۴۳ - دل بی غم تو چرا نشیند
دل بی غم تو چرا نشیند صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۱۰۰ - ذوالعقل و العین
دگر صولی که داند سر کونین کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۲۸۱ - بی ستمکش صبر و آرام از ستمگر می رود
بی ستمکش صبر و آرام از ستمگر می رود حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۱۰۱۴ - ای عشق تو از بدو کن در جان من
ای عشق تو از بدو کن در جان من سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۳۰۲ - فصل خزان رسید به گلشن صدا نماند
فصل خزان رسید به گلشن صدا نماند سعدی : رباعیات
رباعی ۵۴ - ای غایب چشم و حاضر دل چونی؟
ای غایب چشم و حاضر دل چونی؟ سعدی : غزلیات
غزل ۱۴۱ - هر که دلارام دید از دلش آرام رفت
هر که دلارام دید از دلش آرام رفت
شماره ۷۱۱ - فیروزی بخت همه کس لعل تو بخشید
فیروزی بخت همه کس لعل تو بخشید فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۵۹۷ - دل و جان منزل جانانه کردم
دل و جان منزل جانانه کردم صامت بروجردی : غزلیات
شماره ۶۰ - دوش با پیک خیالت گفتگویی داشتیم
دوش با پیک خیالت گفتگویی داشتیم سعدی : باب هفتم در عالم تربیت
گفتار اندر پرهیز کردن از صحبت احداث
خرابت کند شاهد خانه کن نجمالدین رازی : باب سیم
فصل ششم
قالالله «و نفس و ما سویها فالهمها فجورها و تقویها قد افلح من زکیها و قدخاب من دسیها» صائب تبریزی : ابیات منتسب
شماره ۱۰ - روز محشر سرخ رویی از خدا دارم امید
روز محشر سرخ رویی از خدا دارم امید ملکالشعرای بهار : مثنویات
شمارهٔ ۲۸ - از تهران تا قمصر
چو از تدریس فارغ شد دماغم سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۳۸۱ - بهر سوغای عزیزان جان ز تن بیرون کنم
بهر سوغای عزیزان جان ز تن بیرون کنم ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۱۱۹ - تا روی ترا بدیدم ایعشوه پرست
تا روی ترا بدیدم ایعشوه پرست آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۳۳۰ - دیدی دلا که اهل جهان را وفا نبود
دیدی دلا که اهل جهان را وفا نبود ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۵۷۹ - ای زلف ترا حلقه و خم تو بر تو
ای زلف ترا حلقه و خم تو بر تو امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۳۰۴ - ای باد، ازان بهار خبر ده که تا کجاست
ای باد، ازان بهار خبر ده که تا کجاست جامی : خردنامه اسکندری
بخش ۳۹ - داستان خاقان چین که تحفه حقیر به اسکندر فرستاد و به حکمتی شریفش آگاهی داد
سکندر ز اقصای یونان زمین ابراهیم شاهدی دده مغلوی : غزلیات
شماره ۴۳ - دل بی غم تو چرا نشیند
دل بی غم تو چرا نشیند صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۱۰۰ - ذوالعقل و العین
دگر صولی که داند سر کونین کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۲۸۱ - بی ستمکش صبر و آرام از ستمگر می رود
بی ستمکش صبر و آرام از ستمگر می رود حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۱۰۱۴ - ای عشق تو از بدو کن در جان من
ای عشق تو از بدو کن در جان من سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۳۰۲ - فصل خزان رسید به گلشن صدا نماند
فصل خزان رسید به گلشن صدا نماند سعدی : رباعیات
رباعی ۵۴ - ای غایب چشم و حاضر دل چونی؟
ای غایب چشم و حاضر دل چونی؟ سعدی : غزلیات
غزل ۱۴۱ - هر که دلارام دید از دلش آرام رفت
هر که دلارام دید از دلش آرام رفت
