نشاط اصفهانی : مفردات
شماره ۲۸ - میروم تا چه کند مکرمت باده فروش
میروم تا چه کند مکرمت باده فروش فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۳۳ - چنان بر صید مرغ دل فکند آن زلف پرچین را
چنان بر صید مرغ دل فکند آن زلف پرچین را مولوی : غزلیات
غزل ۲۷۵۹ - گویم سخن لب تو، یا نی؟
گویم سخن لب تو، یا نی؟ جامی : سبحةالابرار
بخش ۲۵ - عقد ششم در بیان آنکه ذات حق سبحانه حقیقت وجود است و هر حقیقت که مشهود است به سریان ذاتی وی موجود است
بعد ازان مرغ ظهورش پر و بال سعدی : مفردات
بیت ۶۷
این باد و بروت و نخوت اندر بینی سعدی : رباعیات
رباعی ۱۱۳ - ما حاصل عمری به دمی بفروشیم
ما حاصل عمری به دمی بفروشیم سعدی : قطعات
شماره ۱۹۷ - مرا گر صاحب دیوان اعلی
مرا گر صاحب دیوان اعلی رودکی : ابیات به جا مانده از کلیله و دمنه و سندبادنامه
بخش ۵۵ - آتشی بنشاند از تن تفت و تیز
آتشی بنشاند از تن تفت و تیز سعدی : باب هشتم در آداب صحبت
شماره ۸۵ - دروغ گفتن، به ضربتِ لازم مانَد
دروغ گفتن، به ضربتِ لازم مانَد که اگر نیز جراحت درست شود، نشان بمانَد. چون برادران یوسف که به دروغی موسوم شدند نیز به راست گفتن ایشان اعتماد نماند. قالَ بَل سَوَّلَت لَکُم اَنفُسُکُم اَمرا. فریدون مشیری : نوایی هماهنگ باران
عدالت
گفت روزی به من خدای بزرگ واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۲۳۳ - بکش تیغ ای ستمگر تا جهانی جان بکف گردد
بکش تیغ ای ستمگر تا جهانی جان بکف گردد مولوی : غزلیات
غزل ۲۷ - آن خواجه را در کوی ما، در گل فرو رفتهست پا
آن خواجه را در کوی ما، در گل فرو رفتهست پا اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شمارهٔ ۲۶۰ - الرجاء
از لطف تو هیچ بنده نومید نشد جامی : سلامان و ابسال
بخش ۲۲ - منقاد شدن سلامان حکیم را
چون سلامان گشت تسلیم حکیم جلال عضد : قطعات
شمارهٔ ۱ - خوش
آفتابی که بنده سرگردان مولوی : غزلیات
غزل ۱۴۵۸ - یک لحظه و یک ساعت، دست از تو نمیدارم
یک لحظه و یک ساعت، دست از تو نمیدارم جامی : لیلی و مجنون
بخش ۵۶ - در بی وفایی عالم و سرعت زوال حیات فانی
گیتی که نشیمن زوال است سلمان ساوجی : غزلیات
غزل ۲۸۷ - کمترین صید سر زلف کمند تو منم
کمترین صید سر زلف کمند تو منم سعدی : ملحقات و مفردات
تکه ۲۲ - من خسته چون ندارم، نفسی قرار بیتو
من خسته چون ندارم، نفسی قرار بیتو سعدی : غزلیات
غزل ۹۶ - ز هر چه هست گزیرست و ناگزیر از دوست
ز هر چه هست گزیرست و ناگزیر از دوست
شماره ۲۸ - میروم تا چه کند مکرمت باده فروش
میروم تا چه کند مکرمت باده فروش فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۳۳ - چنان بر صید مرغ دل فکند آن زلف پرچین را
چنان بر صید مرغ دل فکند آن زلف پرچین را مولوی : غزلیات
غزل ۲۷۵۹ - گویم سخن لب تو، یا نی؟
گویم سخن لب تو، یا نی؟ جامی : سبحةالابرار
بخش ۲۵ - عقد ششم در بیان آنکه ذات حق سبحانه حقیقت وجود است و هر حقیقت که مشهود است به سریان ذاتی وی موجود است
بعد ازان مرغ ظهورش پر و بال سعدی : مفردات
بیت ۶۷
این باد و بروت و نخوت اندر بینی سعدی : رباعیات
رباعی ۱۱۳ - ما حاصل عمری به دمی بفروشیم
ما حاصل عمری به دمی بفروشیم سعدی : قطعات
شماره ۱۹۷ - مرا گر صاحب دیوان اعلی
مرا گر صاحب دیوان اعلی رودکی : ابیات به جا مانده از کلیله و دمنه و سندبادنامه
بخش ۵۵ - آتشی بنشاند از تن تفت و تیز
آتشی بنشاند از تن تفت و تیز سعدی : باب هشتم در آداب صحبت
شماره ۸۵ - دروغ گفتن، به ضربتِ لازم مانَد
دروغ گفتن، به ضربتِ لازم مانَد که اگر نیز جراحت درست شود، نشان بمانَد. چون برادران یوسف که به دروغی موسوم شدند نیز به راست گفتن ایشان اعتماد نماند. قالَ بَل سَوَّلَت لَکُم اَنفُسُکُم اَمرا. فریدون مشیری : نوایی هماهنگ باران
عدالت
گفت روزی به من خدای بزرگ واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۲۳۳ - بکش تیغ ای ستمگر تا جهانی جان بکف گردد
بکش تیغ ای ستمگر تا جهانی جان بکف گردد مولوی : غزلیات
غزل ۲۷ - آن خواجه را در کوی ما، در گل فرو رفتهست پا
آن خواجه را در کوی ما، در گل فرو رفتهست پا اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شمارهٔ ۲۶۰ - الرجاء
از لطف تو هیچ بنده نومید نشد جامی : سلامان و ابسال
بخش ۲۲ - منقاد شدن سلامان حکیم را
چون سلامان گشت تسلیم حکیم جلال عضد : قطعات
شمارهٔ ۱ - خوش
آفتابی که بنده سرگردان مولوی : غزلیات
غزل ۱۴۵۸ - یک لحظه و یک ساعت، دست از تو نمیدارم
یک لحظه و یک ساعت، دست از تو نمیدارم جامی : لیلی و مجنون
بخش ۵۶ - در بی وفایی عالم و سرعت زوال حیات فانی
گیتی که نشیمن زوال است سلمان ساوجی : غزلیات
غزل ۲۸۷ - کمترین صید سر زلف کمند تو منم
کمترین صید سر زلف کمند تو منم سعدی : ملحقات و مفردات
تکه ۲۲ - من خسته چون ندارم، نفسی قرار بیتو
من خسته چون ندارم، نفسی قرار بیتو سعدی : غزلیات
غزل ۹۶ - ز هر چه هست گزیرست و ناگزیر از دوست
ز هر چه هست گزیرست و ناگزیر از دوست
