ملکالشعرای بهار : قطعات
شمارهٔ ۶۹ - مطایبه
بهر بهار بازو وکون وکفل نماند سعدی : غزلیات
غزل ۱۲۶ - نه خود اندر زمین نظیر تو نیست
نه خود اندر زمین نظیر تو نیست سعدی : غزلیات
غزل ۱۶۴ - دیدار یار غایب دانی چه ذوق دارد
دیدار یار غایب دانی چه ذوق دارد رضاقلی خان هدایت : روضهٔ دوم در ذکر فضلا و محقّقین حکما
بخش ۳۶ - دوایی گیلانی علیه الرحمه
از حکمای متأخّرین و از عقلای محققین. با اکبر شاه معاصر و اشعارش نادر. تقی اوحدی احوال او را خوب نوشته. طبابت نیز میکرده. غرض این دو بیت از اوست: ساختار و قالبهای شعری : قالب های شعر کهن فارسی
مثنوی
شعری است كه هر بیت آن قافیه مستقل دارد. این قالب خاص ایرانیان است و از آغاز شعر فارسی تا امروز مورد توجه شاعران بوده است. درون مایه و محتوای آن حماسی، اخلاقی، عاشقانه، عارفانه و تاریخی است. نمونه مثنوی حماسی مثل شاهنامه، عاشقانه مثل لیلی و مجنون، عارفانه مثل مثنوی معنوی و اخلاقی مثل بوستان سعدی است. شكل آرایش مثنوی ---------* -----------* فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۱۵۰ - در پای تو تا زلف چلیپای تو افتاد
در پای تو تا زلف چلیپای تو افتاد مولوی : غزلیات
غزل ۱۸۵۹ - منم آن حلقه در گوش و نشسته گوش شمس الدین
منم آن حلقه در گوش و نشسته گوش شمس الدین سعدی : قطعات
شماره ۱۱۴ - روز قالی فشاندنست امروز
روز قالی فشاندنست امروز ملکالشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۴۰ - پاکستان
شد سیه مست بلاهشیار، تاکستان کجاست؟ مولوی : غزلیات
غزل ۸۳۶ - گر نخسپی شبکی جان چه شود؟
گر نخسپی شبکی جان چه شود؟ رهی معیری : ابیات پراکنده
صبح پیری
تا بر آمد صبح پیری پایم از رفتار ماند امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۹۰۱ - هوس پخته ست این پروانه بهر خویشتن سوزی
هوس پخته ست این پروانه بهر خویشتن سوزی اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۴۳۷ - بباد صبا گفتم از شوق دوش
بباد صبا گفتم از شوق دوش ملا مسیح پانی پتی : رام و سیتا
بخش ۱۱۵ - بیان فراق رام
چو رام غافل از سیتا جدا ماند جامی : دفتر اول
بخش ۳۶ - در بیان سخن آن عارف که گفت دوستان همه عالم دشمنند و همه دشمنان دوستند
عارفی گفت هر که یارم شد سعدی : قطعات
شماره ۱۴۷ - ملکداری با دیانت باید و فرهنگ و هوش
ملکداری با دیانت باید و فرهنگ و هوش مولوی : غزلیات
غزل ۲۵۳۹ - یکی طوطی مژده آور، یکی مرغی خوش آوازی
یکی طوطی مژده آور، یکی مرغی خوش آوازی نهج البلاغه : حکمت ها
رابطه دنيا و انسان
وَ قَالَ عليهالسلام اَلدَّهْرُ يُخْلِقُ اَلْأَبْدَانَ وَ يُجَدِّدُ اَلْآمَالَ وَ يُقَرِّبُ اَلْمَنِيَّةَ فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۵۹ - بنشست و ز رخ پرده برانداخته برخاست
بنشست و ز رخ پرده برانداخته برخاست جامی : سلامان و ابسال
بخش ۲۱ - عاجز شدن شاه از تدبیر کار سلامان و مشورت با حکیم
چون سلامان ماند ز ابسال اینچنین
شمارهٔ ۶۹ - مطایبه
بهر بهار بازو وکون وکفل نماند سعدی : غزلیات
غزل ۱۲۶ - نه خود اندر زمین نظیر تو نیست
نه خود اندر زمین نظیر تو نیست سعدی : غزلیات
غزل ۱۶۴ - دیدار یار غایب دانی چه ذوق دارد
دیدار یار غایب دانی چه ذوق دارد رضاقلی خان هدایت : روضهٔ دوم در ذکر فضلا و محقّقین حکما
بخش ۳۶ - دوایی گیلانی علیه الرحمه
از حکمای متأخّرین و از عقلای محققین. با اکبر شاه معاصر و اشعارش نادر. تقی اوحدی احوال او را خوب نوشته. طبابت نیز میکرده. غرض این دو بیت از اوست: ساختار و قالبهای شعری : قالب های شعر کهن فارسی
مثنوی
شعری است كه هر بیت آن قافیه مستقل دارد. این قالب خاص ایرانیان است و از آغاز شعر فارسی تا امروز مورد توجه شاعران بوده است. درون مایه و محتوای آن حماسی، اخلاقی، عاشقانه، عارفانه و تاریخی است. نمونه مثنوی حماسی مثل شاهنامه، عاشقانه مثل لیلی و مجنون، عارفانه مثل مثنوی معنوی و اخلاقی مثل بوستان سعدی است. شكل آرایش مثنوی ---------* -----------* فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۱۵۰ - در پای تو تا زلف چلیپای تو افتاد
در پای تو تا زلف چلیپای تو افتاد مولوی : غزلیات
غزل ۱۸۵۹ - منم آن حلقه در گوش و نشسته گوش شمس الدین
منم آن حلقه در گوش و نشسته گوش شمس الدین سعدی : قطعات
شماره ۱۱۴ - روز قالی فشاندنست امروز
روز قالی فشاندنست امروز ملکالشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۴۰ - پاکستان
شد سیه مست بلاهشیار، تاکستان کجاست؟ مولوی : غزلیات
غزل ۸۳۶ - گر نخسپی شبکی جان چه شود؟
گر نخسپی شبکی جان چه شود؟ رهی معیری : ابیات پراکنده
صبح پیری
تا بر آمد صبح پیری پایم از رفتار ماند امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۹۰۱ - هوس پخته ست این پروانه بهر خویشتن سوزی
هوس پخته ست این پروانه بهر خویشتن سوزی اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۴۳۷ - بباد صبا گفتم از شوق دوش
بباد صبا گفتم از شوق دوش ملا مسیح پانی پتی : رام و سیتا
بخش ۱۱۵ - بیان فراق رام
چو رام غافل از سیتا جدا ماند جامی : دفتر اول
بخش ۳۶ - در بیان سخن آن عارف که گفت دوستان همه عالم دشمنند و همه دشمنان دوستند
عارفی گفت هر که یارم شد سعدی : قطعات
شماره ۱۴۷ - ملکداری با دیانت باید و فرهنگ و هوش
ملکداری با دیانت باید و فرهنگ و هوش مولوی : غزلیات
غزل ۲۵۳۹ - یکی طوطی مژده آور، یکی مرغی خوش آوازی
یکی طوطی مژده آور، یکی مرغی خوش آوازی نهج البلاغه : حکمت ها
رابطه دنيا و انسان
وَ قَالَ عليهالسلام اَلدَّهْرُ يُخْلِقُ اَلْأَبْدَانَ وَ يُجَدِّدُ اَلْآمَالَ وَ يُقَرِّبُ اَلْمَنِيَّةَ فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۵۹ - بنشست و ز رخ پرده برانداخته برخاست
بنشست و ز رخ پرده برانداخته برخاست جامی : سلامان و ابسال
بخش ۲۱ - عاجز شدن شاه از تدبیر کار سلامان و مشورت با حکیم
چون سلامان ماند ز ابسال اینچنین
