بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۶۷۶ - اگر با پای سروی سعی آهم رهبری کردی
اگر با پای سروی سعی آهم رهبری کردی بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۸۹ - از پا نشیند ایکاش محملکش هوسها
از پا نشیند ایکاش محملکش هوسها امام سجاد علیهالسلام : رساله حقوق
حق مؤذن
وأما حق المؤذن فأن تعلم أنه مذكرك بربك و داعيك إلى حظك و أفضل أعوانك على قضاء الفريضةالتى افترضها الله عليك؛ فتشكره على ذلك شكرك للمحسن إليك وإن كنت فى بيتك متهما لذلك لم تكن لله فى أمـره متهما و علمت أنـه نعمة من الله عليك لا شك فيها فأحسن صحبة نعمة الله بحمد الله عليها على كل حال ولا قوة الا بالله. صفایی جندقی : غزلیات
شماره ۲۹۶ - من و یار ار همی باشیم با هم
من و یار ار همی باشیم با هم همام تبریزی : مثنویات
شمارهٔ ۸ - در ستایش علمی که بدان مستفیذ می توان شد
علم باید که ره نمای بود شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۰۳ - آفتابی رو نموده مه نقاب
آفتابی رو نموده مه نقاب صغیر اصفهانی : غزلیات
شماره ۲۴۲ - بعد مرگ ار بسرم آن بت طناز آید
بعد مرگ ار بسرم آن بت طناز آید غزالی : رکن سوم - رکن مهلکات
بخش ۱۷ - پیدا کردن سر این مجاهدت و اختلاف پیر و مرید
بدان که مقصود از گرسنگی آن است تا نفس شکسته شود و زیر دست گردد و به ادب شود و راست بایستد و از این بندها مستغنی شود و برای این است که پیر مرید را این همه بفرماید و خود نکند که مقصود گرسنگی نیست. مقصود آن است که چندان خورد که معده گران نشود و نیز حس گرسنگی نیابد که هردو شاغل بود و کمال اندر این آن است که نصیب ملایکه بود که ایشان را نه رنج گرسنگی بود و نه گرانی طعام، ولیکن نفس این اعتدال نیابد الا بدان که اندر ابتدا بر وی نیرو کنند. آنگاه گروهی از بزرگان همیشه به خویشتن بدگمان بوده اند و راه حزم گرفته اند و این نگاه داشته اند و آن که کاملتر بوده است بر حد اعتدال بایستاده است و دلیل بر این آن است که رسول (ص) گاه بودی که روزه داشتی تا گفتندی که نیز نگشاید و گاه بودی که همی گشادی تا گفتندی که نیز ندارد و چون از خانه چیزی طلب کردی، اگر بودی بخوردی و اگر نبودی گفتی روزه دارم و انگبین دوست داشتی و گوشت دوست داشتی. جامی : دفتر اول
بخش ۱۳۰ - در بیان آنکه مرویست از حضرت رسالت صلی الله علیه و آله و سلم که گفت لقیت ابراهیم لیلة اسری بی فقال یا محمد اقراء امتک منی السلام و اخبر هم ان الجنة طیبة التربة عذبة الماء و انها قیعان و ان غراسها سبحان الله و الحمدلله و لااله الا الله و الله اکبر، رواه الترمذی
یاد کن آنکه در شب اسرا ظهیرالدین فاریابی : قصاید
شماره ۷۳ - نباشدت نفسی در سر آن کله داری
نباشدت نفسی در سر آن کله داری حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۸۶۳ - دگر سفر نکنم گر به دوست بازرسم
دگر سفر نکنم گر به دوست بازرسم اسیری لاهیجی : اسرار الشهود
بخش ۵۵ - حکایت
یک جوانی دلربایی ماهرو رشیدالدین وطواط : مقطعات
شمارهٔ ۱۹ - در حق مجد الدین صاحب وزیر
صاحب ، ای فاضلی ، که از دانش طبیب اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۲۶ - غافل مشو از حال من بی سروسامان
غافل مشو از حال من بی سروسامان قاآنی شیرازی : غزلیات
غزل ۴۸ - دست در حلقهٔ آن طرهٔ پرچین دارم
دست در حلقهٔ آن طرهٔ پرچین دارم جامی : دفتر اول
بخش ۴۶ - اشارت به آنکه امر دو قسم است ایجادی و ایجابی
بر دو قسم است امر اگر یابی جامی : لیلی و مجنون
بخش ۳۰ - باز خریدن مجنون غزالی را از صیاد و آزاد کردن وی بر یاد لیلی کردن وی بر یاد لیلی
چون صبحدم از غزاله خور طبیب اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۳۱ - ز بیدادت ننالد چون دل من؟
ز بیدادت ننالد چون دل من؟ ملکالشعرای بهار : غزلیات
شماره ۵۵ - آن خط سبز بین که چه زببا نوشتهاند
آن خط سبز بین که چه زببا نوشتهاند صفایی جندقی : غزلیات
شماره ۳۵۱ - برخاست از قیام تو ز آنسان قیامتی
برخاست از قیام تو ز آنسان قیامتی
غزل ۲۶۷۶ - اگر با پای سروی سعی آهم رهبری کردی
اگر با پای سروی سعی آهم رهبری کردی بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۸۹ - از پا نشیند ایکاش محملکش هوسها
از پا نشیند ایکاش محملکش هوسها امام سجاد علیهالسلام : رساله حقوق
حق مؤذن
وأما حق المؤذن فأن تعلم أنه مذكرك بربك و داعيك إلى حظك و أفضل أعوانك على قضاء الفريضةالتى افترضها الله عليك؛ فتشكره على ذلك شكرك للمحسن إليك وإن كنت فى بيتك متهما لذلك لم تكن لله فى أمـره متهما و علمت أنـه نعمة من الله عليك لا شك فيها فأحسن صحبة نعمة الله بحمد الله عليها على كل حال ولا قوة الا بالله. صفایی جندقی : غزلیات
شماره ۲۹۶ - من و یار ار همی باشیم با هم
من و یار ار همی باشیم با هم همام تبریزی : مثنویات
شمارهٔ ۸ - در ستایش علمی که بدان مستفیذ می توان شد
علم باید که ره نمای بود شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۰۳ - آفتابی رو نموده مه نقاب
آفتابی رو نموده مه نقاب صغیر اصفهانی : غزلیات
شماره ۲۴۲ - بعد مرگ ار بسرم آن بت طناز آید
بعد مرگ ار بسرم آن بت طناز آید غزالی : رکن سوم - رکن مهلکات
بخش ۱۷ - پیدا کردن سر این مجاهدت و اختلاف پیر و مرید
بدان که مقصود از گرسنگی آن است تا نفس شکسته شود و زیر دست گردد و به ادب شود و راست بایستد و از این بندها مستغنی شود و برای این است که پیر مرید را این همه بفرماید و خود نکند که مقصود گرسنگی نیست. مقصود آن است که چندان خورد که معده گران نشود و نیز حس گرسنگی نیابد که هردو شاغل بود و کمال اندر این آن است که نصیب ملایکه بود که ایشان را نه رنج گرسنگی بود و نه گرانی طعام، ولیکن نفس این اعتدال نیابد الا بدان که اندر ابتدا بر وی نیرو کنند. آنگاه گروهی از بزرگان همیشه به خویشتن بدگمان بوده اند و راه حزم گرفته اند و این نگاه داشته اند و آن که کاملتر بوده است بر حد اعتدال بایستاده است و دلیل بر این آن است که رسول (ص) گاه بودی که روزه داشتی تا گفتندی که نیز نگشاید و گاه بودی که همی گشادی تا گفتندی که نیز ندارد و چون از خانه چیزی طلب کردی، اگر بودی بخوردی و اگر نبودی گفتی روزه دارم و انگبین دوست داشتی و گوشت دوست داشتی. جامی : دفتر اول
بخش ۱۳۰ - در بیان آنکه مرویست از حضرت رسالت صلی الله علیه و آله و سلم که گفت لقیت ابراهیم لیلة اسری بی فقال یا محمد اقراء امتک منی السلام و اخبر هم ان الجنة طیبة التربة عذبة الماء و انها قیعان و ان غراسها سبحان الله و الحمدلله و لااله الا الله و الله اکبر، رواه الترمذی
یاد کن آنکه در شب اسرا ظهیرالدین فاریابی : قصاید
شماره ۷۳ - نباشدت نفسی در سر آن کله داری
نباشدت نفسی در سر آن کله داری حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۸۶۳ - دگر سفر نکنم گر به دوست بازرسم
دگر سفر نکنم گر به دوست بازرسم اسیری لاهیجی : اسرار الشهود
بخش ۵۵ - حکایت
یک جوانی دلربایی ماهرو رشیدالدین وطواط : مقطعات
شمارهٔ ۱۹ - در حق مجد الدین صاحب وزیر
صاحب ، ای فاضلی ، که از دانش طبیب اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۲۶ - غافل مشو از حال من بی سروسامان
غافل مشو از حال من بی سروسامان قاآنی شیرازی : غزلیات
غزل ۴۸ - دست در حلقهٔ آن طرهٔ پرچین دارم
دست در حلقهٔ آن طرهٔ پرچین دارم جامی : دفتر اول
بخش ۴۶ - اشارت به آنکه امر دو قسم است ایجادی و ایجابی
بر دو قسم است امر اگر یابی جامی : لیلی و مجنون
بخش ۳۰ - باز خریدن مجنون غزالی را از صیاد و آزاد کردن وی بر یاد لیلی کردن وی بر یاد لیلی
چون صبحدم از غزاله خور طبیب اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۳۱ - ز بیدادت ننالد چون دل من؟
ز بیدادت ننالد چون دل من؟ ملکالشعرای بهار : غزلیات
شماره ۵۵ - آن خط سبز بین که چه زببا نوشتهاند
آن خط سبز بین که چه زببا نوشتهاند صفایی جندقی : غزلیات
شماره ۳۵۱ - برخاست از قیام تو ز آنسان قیامتی
برخاست از قیام تو ز آنسان قیامتی
