نهج البلاغه : خطبه ها
ستايش و نيايش با خداوند
و من دعاء له عليهالسلام كان يدعو به كثيرا اَلْحَمْدُ لِلَّهِ اَلَّذِي لَمْ يُصْبِحْ بِي مَيِّتاً وَ لاَ سَقِيماً وَ لاَ مَضْرُوباً عَلَى عُرُوقِي بِسُوءٍ وَ لاَ مَأْخُوذاً بِأَسْوَإِ عَمَلِي وَ لاَ مَقْطُوعاً دَابِرِي جامی : سبحةالابرار
بخش ۱۱ - حکایت عین القضات همدانی که از همه دانی موی می شکافت هر چند چون موی بر خود تافت تا به صحبت غزالی نشتافت سر رشته این کار نیافت
مردم دیده روشن خردان فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۱۱۴ - از تو ای ترک ختن لعبت چین خوشتر نیست
از تو ای ترک ختن لعبت چین خوشتر نیست جامی : دفتر اول
بخش ۱۵۹ - در مذمت آنان که صحابه کرام را رضی الله عنهم مذمت می کنند و بیان آنکه مذمت جاهل در حقیقت محمدت است و محمدت او مذمت
هر که را رفض خلق شد خلق است جامی : دفتر دوم
بخش ۵۷ - مشورت کردن پدر ریا با ریا در خواستگاری کردن وی از برای عیینه
این سخن گفت و از زمین برخاست سعدی : باب نهم در توبه و راه صواب
حکایت عداوت در میان دو شخص
میان دو تن دشمنی بود و جنگ نظامی گنجوی : خردنامه
بخش ۲۹ - رسیدن اسکندر به پیغمبری
مغنی سحرگاه بر بانگ رود بابافغانی : غزلیات
شماره ۲۸۹ - ز می برآمده، آن رنگ آل تا چکند
ز می برآمده، آن رنگ آل تا چکند کمال خجندی : غزلیات
شماره ۱۴۸ - دل در طلبت حیات جان یافت
دل در طلبت حیات جان یافت بابافغانی : غزلیات
شماره ۳۸۲ - از کوی تو چون باد بر آشفتم و رفتم
از کوی تو چون باد بر آشفتم و رفتم ترانه های کودکانه : بخش اول
شکرگزاری
وقتی که اسم خدا ابوالفرج رونی : رباعیات
شماره ۴۴ - ای دل مخور اندیشه فردا بیشی
ای دل مخور اندیشه فردا بیشی جامی : دفتر دوم
بخش ۱۴ - جواب گفتن پدر پسر را
پدر این قصه از زبان پسر ملکالشعرای بهار : مسمطات
پند سعدی
پادشاها ز ستبداد چه داری مقصود سعدی : مثنویات
شماره ۲۳ - این دغل دوستان که میبینی
این دغل دوستان که میبینی فرخی سیستانی : قصاید
شمارهٔ ۴۴ - در مدح امیر محمد بن محمود بن ناصر الدین گوید
ای زینهار خوار بدین روز گار ملکالشعرای بهار : غزلیات
شماره ۷۲ - کسی که افسر همت نهاد بر سر خویش
کسی که افسر همت نهاد بر سر خویش کمال خجندی : غزلیات
شماره ۷۵ - از آن لب شنیدن حکایت خوش است
از آن لب شنیدن حکایت خوش است سعدی : قطعات
شماره ۶۲ - من هرگز آب چاه ندیدم چنین مداد
من هرگز آب چاه ندیدم چنین مداد ملکالشعرای بهار : رباعیات
شماره ۱۸ - در ماتمت ایملک، مُلک خون بگریست
در ماتمت ایملک، مُلک خون بگریست
ستايش و نيايش با خداوند
و من دعاء له عليهالسلام كان يدعو به كثيرا اَلْحَمْدُ لِلَّهِ اَلَّذِي لَمْ يُصْبِحْ بِي مَيِّتاً وَ لاَ سَقِيماً وَ لاَ مَضْرُوباً عَلَى عُرُوقِي بِسُوءٍ وَ لاَ مَأْخُوذاً بِأَسْوَإِ عَمَلِي وَ لاَ مَقْطُوعاً دَابِرِي جامی : سبحةالابرار
بخش ۱۱ - حکایت عین القضات همدانی که از همه دانی موی می شکافت هر چند چون موی بر خود تافت تا به صحبت غزالی نشتافت سر رشته این کار نیافت
مردم دیده روشن خردان فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۱۱۴ - از تو ای ترک ختن لعبت چین خوشتر نیست
از تو ای ترک ختن لعبت چین خوشتر نیست جامی : دفتر اول
بخش ۱۵۹ - در مذمت آنان که صحابه کرام را رضی الله عنهم مذمت می کنند و بیان آنکه مذمت جاهل در حقیقت محمدت است و محمدت او مذمت
هر که را رفض خلق شد خلق است جامی : دفتر دوم
بخش ۵۷ - مشورت کردن پدر ریا با ریا در خواستگاری کردن وی از برای عیینه
این سخن گفت و از زمین برخاست سعدی : باب نهم در توبه و راه صواب
حکایت عداوت در میان دو شخص
میان دو تن دشمنی بود و جنگ نظامی گنجوی : خردنامه
بخش ۲۹ - رسیدن اسکندر به پیغمبری
مغنی سحرگاه بر بانگ رود بابافغانی : غزلیات
شماره ۲۸۹ - ز می برآمده، آن رنگ آل تا چکند
ز می برآمده، آن رنگ آل تا چکند کمال خجندی : غزلیات
شماره ۱۴۸ - دل در طلبت حیات جان یافت
دل در طلبت حیات جان یافت بابافغانی : غزلیات
شماره ۳۸۲ - از کوی تو چون باد بر آشفتم و رفتم
از کوی تو چون باد بر آشفتم و رفتم ترانه های کودکانه : بخش اول
شکرگزاری
وقتی که اسم خدا ابوالفرج رونی : رباعیات
شماره ۴۴ - ای دل مخور اندیشه فردا بیشی
ای دل مخور اندیشه فردا بیشی جامی : دفتر دوم
بخش ۱۴ - جواب گفتن پدر پسر را
پدر این قصه از زبان پسر ملکالشعرای بهار : مسمطات
پند سعدی
پادشاها ز ستبداد چه داری مقصود سعدی : مثنویات
شماره ۲۳ - این دغل دوستان که میبینی
این دغل دوستان که میبینی فرخی سیستانی : قصاید
شمارهٔ ۴۴ - در مدح امیر محمد بن محمود بن ناصر الدین گوید
ای زینهار خوار بدین روز گار ملکالشعرای بهار : غزلیات
شماره ۷۲ - کسی که افسر همت نهاد بر سر خویش
کسی که افسر همت نهاد بر سر خویش کمال خجندی : غزلیات
شماره ۷۵ - از آن لب شنیدن حکایت خوش است
از آن لب شنیدن حکایت خوش است سعدی : قطعات
شماره ۶۲ - من هرگز آب چاه ندیدم چنین مداد
من هرگز آب چاه ندیدم چنین مداد ملکالشعرای بهار : رباعیات
شماره ۱۸ - در ماتمت ایملک، مُلک خون بگریست
در ماتمت ایملک، مُلک خون بگریست