ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۱۱۱ - شب آمد و باز رفتم اندر غم دوست
شب آمد و باز رفتم اندر غم دوست سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۴۷ - جامه باف
جامه باف امرد بود دیوانه او بی حساب صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۲۰۰ - ز دل مجموعه ای هر روز املا می توان کردن
ز دل مجموعه ای هر روز املا می توان کردن نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۲۳۷ - رشکی به من گهی ز ادای سخن رسد
رشکی به من گهی ز ادای سخن رسد سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۲۳۲ - نجار
دلبر نجار امشب کار عالم کرد و رفت ترانه های کودکانه : بخش اول
بچه خوب (عمو پورنگ)
بچه خوب و مهربون جامی : تحفةالاحرار
بخش ۵۰ - مقاله پانزدهم در تنبیه آنان که صبح شیب از شب شباب ایشان دمیده است و در آن صبحگاهی نسیم آگاهی به مشام ایشان نرسیده
ای تنت از شمع گدازنده تر بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۶۵۵ - در گلستانی که سرو او نباشد جلوهگر
در گلستانی که سرو او نباشد جلوهگر رودکی : ابیات پراکنده
شماره ۵۳ - بدان مرغک مانم که همی دوش
بدان مرغک مانم که همی دوش میرزا حبیب خراسانی : رباعیات
شماره ۱۶ - هر کس سخنی گوید از آغاز وجود
هر کس سخنی گوید از آغاز وجود عبید زاکانی : رباعیات
رباعی ۲۸ - دل با رخ دلبری صفائی دارد
دل با رخ دلبری صفائی دارد آذر بیگدلی : رباعیات
شماره ۱۱۲ - خوش آنکه ز وصل تو شبی بالم خوش
خوش آنکه ز وصل تو شبی بالم خوش سعیدا : غزلیات
شماره ۵۵۱ - خطش نوشته بر او آیت کلام الله
خطش نوشته بر او آیت کلام الله رودکی : ابیات پراکنده
شماره ۱۸ - تا کی کنی عذاب و کنی ریش را خضاب؟
تا کی کنی عذاب و کنی ریش را خضاب؟ ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۳۱۱ - پیریم ولی چو عشق را ساز آید
پیریم ولی چو عشق را ساز آید جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۸۶۲ - بستهٔ خود بودم از فیض ریاضت وا شدم
بستهٔ خود بودم از فیض ریاضت وا شدم امیرعلیشیر نوایی : غزلیات
شماره ۱۲۱ - چیست دانی ناله مرغ سحر هنگام صبح
چیست دانی ناله مرغ سحر هنگام صبح جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۵۷۴ - می رود ظلمت چو خورشید از کمین پیدا شود
می رود ظلمت چو خورشید از کمین پیدا شود طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۵۴۱ - دلخوشی هرگز نمی افتد شگون بر اهل عشق
دلخوشی هرگز نمی افتد شگون بر اهل عشق سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۳۱ - قصاب
دلبر قصاب من آمد دکان خود گشاد
رباعی ۱۱۱ - شب آمد و باز رفتم اندر غم دوست
شب آمد و باز رفتم اندر غم دوست سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۴۷ - جامه باف
جامه باف امرد بود دیوانه او بی حساب صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۲۰۰ - ز دل مجموعه ای هر روز املا می توان کردن
ز دل مجموعه ای هر روز املا می توان کردن نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۲۳۷ - رشکی به من گهی ز ادای سخن رسد
رشکی به من گهی ز ادای سخن رسد سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۲۳۲ - نجار
دلبر نجار امشب کار عالم کرد و رفت ترانه های کودکانه : بخش اول
بچه خوب (عمو پورنگ)
بچه خوب و مهربون جامی : تحفةالاحرار
بخش ۵۰ - مقاله پانزدهم در تنبیه آنان که صبح شیب از شب شباب ایشان دمیده است و در آن صبحگاهی نسیم آگاهی به مشام ایشان نرسیده
ای تنت از شمع گدازنده تر بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۶۵۵ - در گلستانی که سرو او نباشد جلوهگر
در گلستانی که سرو او نباشد جلوهگر رودکی : ابیات پراکنده
شماره ۵۳ - بدان مرغک مانم که همی دوش
بدان مرغک مانم که همی دوش میرزا حبیب خراسانی : رباعیات
شماره ۱۶ - هر کس سخنی گوید از آغاز وجود
هر کس سخنی گوید از آغاز وجود عبید زاکانی : رباعیات
رباعی ۲۸ - دل با رخ دلبری صفائی دارد
دل با رخ دلبری صفائی دارد آذر بیگدلی : رباعیات
شماره ۱۱۲ - خوش آنکه ز وصل تو شبی بالم خوش
خوش آنکه ز وصل تو شبی بالم خوش سعیدا : غزلیات
شماره ۵۵۱ - خطش نوشته بر او آیت کلام الله
خطش نوشته بر او آیت کلام الله رودکی : ابیات پراکنده
شماره ۱۸ - تا کی کنی عذاب و کنی ریش را خضاب؟
تا کی کنی عذاب و کنی ریش را خضاب؟ ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۳۱۱ - پیریم ولی چو عشق را ساز آید
پیریم ولی چو عشق را ساز آید جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۸۶۲ - بستهٔ خود بودم از فیض ریاضت وا شدم
بستهٔ خود بودم از فیض ریاضت وا شدم امیرعلیشیر نوایی : غزلیات
شماره ۱۲۱ - چیست دانی ناله مرغ سحر هنگام صبح
چیست دانی ناله مرغ سحر هنگام صبح جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۵۷۴ - می رود ظلمت چو خورشید از کمین پیدا شود
می رود ظلمت چو خورشید از کمین پیدا شود طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۵۴۱ - دلخوشی هرگز نمی افتد شگون بر اهل عشق
دلخوشی هرگز نمی افتد شگون بر اهل عشق سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۳۱ - قصاب
دلبر قصاب من آمد دکان خود گشاد