صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۴۳۴ - ما ز حرف پوچ مانند صدف لب بسته ایم
ما ز حرف پوچ مانند صدف لب بسته ایم باباطاهر عریان همدانی : دوبیتیها
دوبیتی ۴۶ - خوشا آنانکه پا از سر ندونند
خوشا آنانکه پا از سر ندونند کسایی مروزی : ابیات پراکنده از فرهنگهای لغت
شماره ۲۸ - چگونه سازم با او چگونه حرب کنم
چگونه سازم با او چگونه حرب کنم سعدی : غزلیات
غزل ۶ - ای یار ناگزیر که دل در هوای تست
ای یار ناگزیر که دل در هوای تست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۰۵۸ - دیوانه را ز حلقه طفلان ملال نیست
دیوانه را ز حلقه طفلان ملال نیست قطران تبریزی : رباعیات
شماره ۷۳ - دندان تو و لب تو ای شهره رفیق
دندان تو و لب تو ای شهره رفیق بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۷۹۳ - به طبع مقبلان یاربکدورت را مده راهی
به طبع مقبلان یاربکدورت را مده راهی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۲۶۱ - آنجا که خنده لعل ترا پرده در شود
آنجا که خنده لعل ترا پرده در شود صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۱۱۲ - مستوری حسن از نظر بوالهوس ماست
مستوری حسن از نظر بوالهوس ماست ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۹۵ - رخسار تو آئینه دیرینه ماست
رخسار تو آئینه دیرینه ماست عطار نیشابوری : باب چهل و دوم: در صفت دردمندی عاشق
شماره ۱۱ - ای شمع چگل! تاتو برفتی ز برم
ای شمع چگل! تاتو برفتی ز برم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۰۶۳ - خرم کسی که قصر اقامت بنا نکرد
خرم کسی که قصر اقامت بنا نکرد مولوی : غزلیات
غزل ۲۴۵۰ - در دل خیالش زان بود تا تو به هر سو ننگری
در دلْ خیالَش زان بُوَد تا تو به هر سو نَنْگَری صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۱۶۹ - شوره زار خاک را یکسر گلستان کرد عشق
شوره زار خاک را یکسر گلستان کرد عشق خاقانی : قصاید
شمارهٔ ۲۲ - مطلع چهارم
دوش برون شد ز دلو یوسف زرین نقاب ملا احمد نراقی : باب چهارم
علاج عجب به علم و دانش
اما عجب به علم: پس علاج آن این است که بدانی که علم حقیقی آن است که آدمی را به خود شناسا کند، و او را به خطر و تشویش و خاتمه امر دانا نماید، و او را از عظمت و عزت و جلال خداوندی آگاه کند و بفهمد که سزاوار بزرگی و کبریا اوست و بس، و به غیر از او هرچه هست هیچ و نابود، و کمال و صفات جلال از آن مفقود است. اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۲۴۶ - کی آب خضر همدم طبع سلیم ماست
کی آب خضر همدم طبع سلیم ماست امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۱۵۴ - گر مرا با بخت کاری نیست، گو هرگز مباش
گر مرا با بخت کاری نیست، گو هرگز مباش مولوی : غزلیات
غزل ۲۴۴۴ - چون درشوی در باغ دل مانند گل خوش بو شوی
چون دَرشَوی در باغِ دلْ مانندِ گُلْ خُوش بو شَوی خاقانی : قطعات
شماره ۳۸ - دوستکانی داد شاهم جام دریا شکل و من
دوستکانی داد شاهم جام دریا شکل و من
غزل ۵۴۳۴ - ما ز حرف پوچ مانند صدف لب بسته ایم
ما ز حرف پوچ مانند صدف لب بسته ایم باباطاهر عریان همدانی : دوبیتیها
دوبیتی ۴۶ - خوشا آنانکه پا از سر ندونند
خوشا آنانکه پا از سر ندونند کسایی مروزی : ابیات پراکنده از فرهنگهای لغت
شماره ۲۸ - چگونه سازم با او چگونه حرب کنم
چگونه سازم با او چگونه حرب کنم سعدی : غزلیات
غزل ۶ - ای یار ناگزیر که دل در هوای تست
ای یار ناگزیر که دل در هوای تست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۰۵۸ - دیوانه را ز حلقه طفلان ملال نیست
دیوانه را ز حلقه طفلان ملال نیست قطران تبریزی : رباعیات
شماره ۷۳ - دندان تو و لب تو ای شهره رفیق
دندان تو و لب تو ای شهره رفیق بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۷۹۳ - به طبع مقبلان یاربکدورت را مده راهی
به طبع مقبلان یاربکدورت را مده راهی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۲۶۱ - آنجا که خنده لعل ترا پرده در شود
آنجا که خنده لعل ترا پرده در شود صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۱۱۲ - مستوری حسن از نظر بوالهوس ماست
مستوری حسن از نظر بوالهوس ماست ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۹۵ - رخسار تو آئینه دیرینه ماست
رخسار تو آئینه دیرینه ماست عطار نیشابوری : باب چهل و دوم: در صفت دردمندی عاشق
شماره ۱۱ - ای شمع چگل! تاتو برفتی ز برم
ای شمع چگل! تاتو برفتی ز برم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۰۶۳ - خرم کسی که قصر اقامت بنا نکرد
خرم کسی که قصر اقامت بنا نکرد مولوی : غزلیات
غزل ۲۴۵۰ - در دل خیالش زان بود تا تو به هر سو ننگری
در دلْ خیالَش زان بُوَد تا تو به هر سو نَنْگَری صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۱۶۹ - شوره زار خاک را یکسر گلستان کرد عشق
شوره زار خاک را یکسر گلستان کرد عشق خاقانی : قصاید
شمارهٔ ۲۲ - مطلع چهارم
دوش برون شد ز دلو یوسف زرین نقاب ملا احمد نراقی : باب چهارم
علاج عجب به علم و دانش
اما عجب به علم: پس علاج آن این است که بدانی که علم حقیقی آن است که آدمی را به خود شناسا کند، و او را به خطر و تشویش و خاتمه امر دانا نماید، و او را از عظمت و عزت و جلال خداوندی آگاه کند و بفهمد که سزاوار بزرگی و کبریا اوست و بس، و به غیر از او هرچه هست هیچ و نابود، و کمال و صفات جلال از آن مفقود است. اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۲۴۶ - کی آب خضر همدم طبع سلیم ماست
کی آب خضر همدم طبع سلیم ماست امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۱۵۴ - گر مرا با بخت کاری نیست، گو هرگز مباش
گر مرا با بخت کاری نیست، گو هرگز مباش مولوی : غزلیات
غزل ۲۴۴۴ - چون درشوی در باغ دل مانند گل خوش بو شوی
چون دَرشَوی در باغِ دلْ مانندِ گُلْ خُوش بو شَوی خاقانی : قطعات
شماره ۳۸ - دوستکانی داد شاهم جام دریا شکل و من
دوستکانی داد شاهم جام دریا شکل و من