ملکالشعرای بهار : غزلیات
شماره ۵۷ - دلفریبان که به روسیه ی جان جا دارند
دلفریبان که به روسیه ی جان جا دارند سلمان ساوجی : غزلیات
غزل ۱۴۷ - آخر این درد دل من به دوایی برسد
آخر این درد دل من به دوایی برسد جامی : سبحةالابرار
بخش ۹۳ - مناجات در انتقال از جود به قناعت
ای محیط کرمت عرش صدف رهی معیری : ابیات پراکنده
سایهٔ هما
چشم تو نظر بر من بی مایه فکنده است جامی : تحفةالاحرار
بخش ۶ - حکایت شیخ روزبهان با بیوهای که میوهٔ دل خود را شیوهٔ مستوری میآموخت
روز بهان فارس میدان عشق حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۱۵۹ - می بیارید که می داروی درد حکماست
می بیارید که می داروی درد حکماست نهج البلاغه : نامه ها
نامه به سهل بن حنیف در بیان علل پیوستن بعضی از مردم مدینه به معاویه
و من كتاب له عليهالسلام إلى سهل بن حنيف الأنصاري و هو عامله على المدينة في معنى قوم من أهلها لحقوا بمعاوية جامی : دفتر اول
بخش ۱۰۸ - در بیان آنکه ارباب عزلت و اصحاب خلوت بر سه طبقه اند طبقه اول آنکه نیت ایشان در عزلت و خلوت اجتناب از شر انام و اتقا از ضر خواص و عوام باشد
آن یکی از همه جهان بجهد شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۲۸ - روشن است از نور رویش دیدهٔ بینای ما
روشن است از نور رویش دیدهٔ بینای ما ملکالشعرای بهار : قطعات
شمارهٔ ۲۵ - به یکی از مدیران جراید
ای مدیری که ز نوک قلمت سعدی : مثنویات
شماره ۴۳ - به حال نیک و بد راضی شو ای مرد
به حال نیک و بد راضی شو ای مرد سعدی : غزلیات
غزل ۶۳ - این غزل در تذکرهٔ مرآت الخیال امیر علیخان سودی به نام شیخ سعدی است:
بربود دلم در چمنی سرو روانی ملکالشعرای بهار : قطعات
شمارهٔ ۳۷ - پروانه
آن شمع دلافروز من از خانهٔ من رفت جامی : تحفةالاحرار
بخش ۲۹ - حکایت کشیدن پیکان از تیر راست رو کیش ولایت کرم الله تعالی وجهه در وقتی که از کشاکش کمان مجاهده بر نشان مشاهده افتاده بود
شیر خدا شاه ولایت علی جامی : تحفةالاحرار
بخش ۴ - در تنبیه سخنوران
قافیهسنجان چو در دل زنند سعدی : مفردات
بیت ۳
گر سفله به مال و جاه از آزاده بهست جامی : یوسف و زلیخا
بخش ۳۶ - به آب نیل درآمدن یوسف علیه السلام و غبار سفر از خود شستن و به قصد بارگاه پادشاه مصر در هودج نشستن
به چارم روز موعود یوسف خور امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۲۵۷ - مفلسی از پادشایی خوشتر است
مفلسی از پادشایی خوشتر است لالایی ها : بخش اول
لالا لالا خبر لالا
لالا لالا خبر لالا سعدی : غزلیات
غزل ۷۲ - پای سرو بوستانی در گل است
پای سرو بوستانی در گل است
شماره ۵۷ - دلفریبان که به روسیه ی جان جا دارند
دلفریبان که به روسیه ی جان جا دارند سلمان ساوجی : غزلیات
غزل ۱۴۷ - آخر این درد دل من به دوایی برسد
آخر این درد دل من به دوایی برسد جامی : سبحةالابرار
بخش ۹۳ - مناجات در انتقال از جود به قناعت
ای محیط کرمت عرش صدف رهی معیری : ابیات پراکنده
سایهٔ هما
چشم تو نظر بر من بی مایه فکنده است جامی : تحفةالاحرار
بخش ۶ - حکایت شیخ روزبهان با بیوهای که میوهٔ دل خود را شیوهٔ مستوری میآموخت
روز بهان فارس میدان عشق حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۱۵۹ - می بیارید که می داروی درد حکماست
می بیارید که می داروی درد حکماست نهج البلاغه : نامه ها
نامه به سهل بن حنیف در بیان علل پیوستن بعضی از مردم مدینه به معاویه
و من كتاب له عليهالسلام إلى سهل بن حنيف الأنصاري و هو عامله على المدينة في معنى قوم من أهلها لحقوا بمعاوية جامی : دفتر اول
بخش ۱۰۸ - در بیان آنکه ارباب عزلت و اصحاب خلوت بر سه طبقه اند طبقه اول آنکه نیت ایشان در عزلت و خلوت اجتناب از شر انام و اتقا از ضر خواص و عوام باشد
آن یکی از همه جهان بجهد شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۲۸ - روشن است از نور رویش دیدهٔ بینای ما
روشن است از نور رویش دیدهٔ بینای ما ملکالشعرای بهار : قطعات
شمارهٔ ۲۵ - به یکی از مدیران جراید
ای مدیری که ز نوک قلمت سعدی : مثنویات
شماره ۴۳ - به حال نیک و بد راضی شو ای مرد
به حال نیک و بد راضی شو ای مرد سعدی : غزلیات
غزل ۶۳ - این غزل در تذکرهٔ مرآت الخیال امیر علیخان سودی به نام شیخ سعدی است:
بربود دلم در چمنی سرو روانی ملکالشعرای بهار : قطعات
شمارهٔ ۳۷ - پروانه
آن شمع دلافروز من از خانهٔ من رفت جامی : تحفةالاحرار
بخش ۲۹ - حکایت کشیدن پیکان از تیر راست رو کیش ولایت کرم الله تعالی وجهه در وقتی که از کشاکش کمان مجاهده بر نشان مشاهده افتاده بود
شیر خدا شاه ولایت علی جامی : تحفةالاحرار
بخش ۴ - در تنبیه سخنوران
قافیهسنجان چو در دل زنند سعدی : مفردات
بیت ۳
گر سفله به مال و جاه از آزاده بهست جامی : یوسف و زلیخا
بخش ۳۶ - به آب نیل درآمدن یوسف علیه السلام و غبار سفر از خود شستن و به قصد بارگاه پادشاه مصر در هودج نشستن
به چارم روز موعود یوسف خور امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۲۵۷ - مفلسی از پادشایی خوشتر است
مفلسی از پادشایی خوشتر است لالایی ها : بخش اول
لالا لالا خبر لالا
لالا لالا خبر لالا سعدی : غزلیات
غزل ۷۲ - پای سرو بوستانی در گل است
پای سرو بوستانی در گل است
