عطار نیشابوری : آغاز کتاب
فی نعت الرسول صلی اللّه علیه و سلم
آنچه فرض دین نسل آدمست شمس مغربی : غزلیات
شماره ۲ - ز روی ذات بر افکن نقاب اسما را
ز روی ذات بر افکن نقاب اسما را سیدای نسفی : مسمطات
شماره ۶۱ - ای فدای تو عز و جاه همه
ای فدای تو عز و جاه همه فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۶۱۹ - بدوست حال دل سوگوار را چه نویسم
بدوست حال دل سوگوار را چه نویسم خواجه عبدالله انصاری : مناجات نامه
مناجات ۱۳۸ - الهی تا بنده را خواندی بنده در میان مردم تنهاست و تا گفتی بیا هفت اندام او شنواس
الهی تا بنده را خواندی بنده در میان مردم تنهاست و تا گفتی بیا هفت اندام او شنواست از آدمی چه آید قدر او پیداست کیسه تهی و باد پیماست، این کار پیش از آدم و حواست، و عطا بیش از خوف و رجاست اما آدمی بسبب دیدن مبتلاست، به ناز کسی است که از سبب دیدن رهاست و با خود به جفاست. شاه نعمتالله ولی : مثنویات
شماره ۳۳ - شخص و سایه دو نماید در نظر
شخص و سایه دو نماید در نظر صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۷۹۴ - ز سروقدتو شد شوره زار امکان سبز
ز سروقدتو شد شوره زار امکان سبز فردوسی : پادشاهی نوذر
بخش ۴ - سپیده چو از کوه سر برکشید
سپیده چو از کوه سر برکشید ظهیرالدین فاریابی : رباعیات
شماره ۶۰ - این دل که نگشت بر مرادی پیروز
این دل که نگشت بر مرادی پیروز سعدی : رباعیات
رباعی ۱۴۶ - گر دولت و بخت باشد و روزبهی
گر دولت و بخت باشد و روزبهی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۳۴۸ - نوبهارست سرانجام زری باید کرد
نوبهارست سرانجام زری باید کرد اهلی شیرازی : قطعات
شماره ۱ - کس از سرشت بدو نیک خلق آگه نیست
کس از سرشت بدو نیک خلق آگه نیست وفایی شوشتری : مدایح و مراثی
شمارهٔ ۳۲ - تجدید مطلع
چو گشت رایت دارای روزگار عیان میرزا قلی میلی مشهدی : غزلیات
شماره ۲۴ - خوشم کآتش زد امشب آه حسرت محفل ما را
خوشم کآتش زد امشب آه حسرت محفل ما را میرزا قلی میلی مشهدی : غزلیات
شماره ۲۹۴ - دلا بیا که برآریم سر به شیدایی
دلا بیا که برآریم سر به شیدایی سنایی غزنوی : رباعیات
رباعی ۶۸ - آنجا که سر تیغ ترا یافتن ست
آنجا که سر تیغ ترا یافتن ست آذر بیگدلی : رباعیات
شماره ۱۰۷ - خسرو، کآراست ملک چون روی عروس
خسرو، کآراست ملک چون روی عروس اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۰۹۴ - ز خونم سیر کی گردد که با لعلش نظر دارم
ز خونم سیر کی گردد که با لعلش نظر دارم اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۲۶۹ - بود از ازلم درد تو وین درد همان است
بود از ازلم درد تو وین درد همان است امیر پازواری : دوبیتیها
شماره ۱۶۶ - دٰارِ بلندْی اسّامه منْ به لُوشه
دٰارِ بلندْی اسّامه منْ به لُوشه
فی نعت الرسول صلی اللّه علیه و سلم
آنچه فرض دین نسل آدمست شمس مغربی : غزلیات
شماره ۲ - ز روی ذات بر افکن نقاب اسما را
ز روی ذات بر افکن نقاب اسما را سیدای نسفی : مسمطات
شماره ۶۱ - ای فدای تو عز و جاه همه
ای فدای تو عز و جاه همه فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۶۱۹ - بدوست حال دل سوگوار را چه نویسم
بدوست حال دل سوگوار را چه نویسم خواجه عبدالله انصاری : مناجات نامه
مناجات ۱۳۸ - الهی تا بنده را خواندی بنده در میان مردم تنهاست و تا گفتی بیا هفت اندام او شنواس
الهی تا بنده را خواندی بنده در میان مردم تنهاست و تا گفتی بیا هفت اندام او شنواست از آدمی چه آید قدر او پیداست کیسه تهی و باد پیماست، این کار پیش از آدم و حواست، و عطا بیش از خوف و رجاست اما آدمی بسبب دیدن مبتلاست، به ناز کسی است که از سبب دیدن رهاست و با خود به جفاست. شاه نعمتالله ولی : مثنویات
شماره ۳۳ - شخص و سایه دو نماید در نظر
شخص و سایه دو نماید در نظر صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۷۹۴ - ز سروقدتو شد شوره زار امکان سبز
ز سروقدتو شد شوره زار امکان سبز فردوسی : پادشاهی نوذر
بخش ۴ - سپیده چو از کوه سر برکشید
سپیده چو از کوه سر برکشید ظهیرالدین فاریابی : رباعیات
شماره ۶۰ - این دل که نگشت بر مرادی پیروز
این دل که نگشت بر مرادی پیروز سعدی : رباعیات
رباعی ۱۴۶ - گر دولت و بخت باشد و روزبهی
گر دولت و بخت باشد و روزبهی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۳۴۸ - نوبهارست سرانجام زری باید کرد
نوبهارست سرانجام زری باید کرد اهلی شیرازی : قطعات
شماره ۱ - کس از سرشت بدو نیک خلق آگه نیست
کس از سرشت بدو نیک خلق آگه نیست وفایی شوشتری : مدایح و مراثی
شمارهٔ ۳۲ - تجدید مطلع
چو گشت رایت دارای روزگار عیان میرزا قلی میلی مشهدی : غزلیات
شماره ۲۴ - خوشم کآتش زد امشب آه حسرت محفل ما را
خوشم کآتش زد امشب آه حسرت محفل ما را میرزا قلی میلی مشهدی : غزلیات
شماره ۲۹۴ - دلا بیا که برآریم سر به شیدایی
دلا بیا که برآریم سر به شیدایی سنایی غزنوی : رباعیات
رباعی ۶۸ - آنجا که سر تیغ ترا یافتن ست
آنجا که سر تیغ ترا یافتن ست آذر بیگدلی : رباعیات
شماره ۱۰۷ - خسرو، کآراست ملک چون روی عروس
خسرو، کآراست ملک چون روی عروس اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۰۹۴ - ز خونم سیر کی گردد که با لعلش نظر دارم
ز خونم سیر کی گردد که با لعلش نظر دارم اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۲۶۹ - بود از ازلم درد تو وین درد همان است
بود از ازلم درد تو وین درد همان است امیر پازواری : دوبیتیها
شماره ۱۶۶ - دٰارِ بلندْی اسّامه منْ به لُوشه
دٰارِ بلندْی اسّامه منْ به لُوشه