رضاقلی خان هدایت : روضهٔ اول در نگارش احوال مشایخ و عارفین
بخش ۶۰ - ذوقی اردستانی
از قصبهٔ مذکور و به علی شاه مشهور بوده. در اصفهان گیوه دوزی می‌نموده. تحصیلی نکرده اما ذوقی داشته. مردی درویش مشرب و از اهل طلب است. با حکیم شفایی معاصر بوده. از اشعار اوست:
کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۶۱۷ - ای من ز پیت به خون بپرورده دو چشم
ای من ز پیت به خون بپرورده دو چشم
قاسم انوار : رباعیات
شماره ۱۸ - ای شاه جهان،از تو نیاید آزار
ای شاه جهان،از تو نیاید آزار
ملک‌الشعرای بهار : ارمغان بهار
فقرۀ ۴۳
اگرت خواسته بود، نخست آب ورز و زمین بیش بخر چه اگر برندهد هر آینه‌اش بن به میان باشد.
امیرعلیشیر نوایی : غزلیات
شمارهٔ ۱۶ - تتبع مخدومی جامی
منکه دارم از مژه بر دیده چندین خار را
ابن یمین فَرومَدی : غزلیات
شماره ۲۶۱ - ایفروغ رخت آتش زده بر خرمن ماه
ایفروغ رخت آتش زده بر خرمن ماه
حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۳۸۴ - امشب که دل در آتش آن گلعذار بود
امشب که دل در آتش آن گلعذار بود
ترانه های کودکانه : بخش اول
هدیه قشنگ
قرمز و زرد و آبی
نسیمی : رباعیات
شماره ۴۲ - ای فاتحه روی تو قرآن مجید
ای فاتحه روی تو قرآن مجید
انوری : غزلیات
غزل ۳۱۱ - از من ای جان روی پنهان می‌کنی
از من ای جان روی پنهان می‌کنی
شاطرعباس صبوحی : غزلیات
همت مردانه
ای خوش آنانکه قدم بر در میخانه زدند
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۷۴۵ - به ظاهر نیست عشق را اگر بر دست و پا بندی
به ظاهر نیست عشق را اگر بر دست و پا بندی
رشیدالدین میبدی : ۳۴- سورة سبا- مکیة
۴ - النوبة الثانیة
قوله تعالى: قُلْ إِنَّما أَعِظُکُمْ بِواحِدَةٍ یعنى آمرکم و اوصیکم بکلمة واحدة و هى قول لا اله الا اللَّه، قال: و هل جزاء لا اله الّا اللَّه الا الجنّة؟ فذلک قوله: هَلْ جَزاءُ الْإِحْسانِ إِلَّا الْإِحْسانُ‏
سلیم تهرانی : رباعیات
شماره ۷۸ - آسوده نه ایم یک زمان از رفتن
آسوده نه ایم یک زمان از رفتن
فصیحی هروی : رباعیات
شماره ۴۱ - دل با غم آن صنم سپردیم و گذشت
دل با غم آن صنم سپردیم و گذشت
آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۵۴۴ - ای بچین سر زلفت دل عشاق اسیر
ای بچین سر زلفت دل عشاق اسیر
سعیدا : رباعیات
شماره ۹۷ - تا صبح نشستم من و جان بر در دل
تا صبح نشستم من و جان بر در دل
رفیق اصفهانی : غزلیات
شماره ۹۷ - غنچه و سرو کار آن قد و دهن نمی کند
غنچه و سرو کار آن قد و دهن نمی کند
ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۲۰۳ - من کز سر جان بسوی تو خواهم خاست
من کز سر جان بسوی تو خواهم خاست
حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۱۰۶۵ - تا شود از پیش ماه پرده برانداخته
تا شود از پیش ماه پرده برانداخته