نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۵۵۸ - سر داده ای و بند نهانی نهاده ای
سر داده ای و بند نهانی نهاده ای امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۵۰۴ - از آن لب می وزد بویی و بوی خون ناب است این
از آن لب می وزد بویی و بوی خون ناب است این صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۲۱ - شد از رکاب تو پیدا هلال عید مرا
شد از رکاب تو پیدا هلال عید مرا صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۲۰ - ارگ چه سیل فنا برد هر چه بود مرا
ارگ چه سیل فنا برد هر چه بود مرا نظام قاری : غزلیات
شمارهٔ ۱۰۵ - وله ایضا
رفیق مهربان و یار همدم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۱۹ - ز درد و داغ محبت سرشته اند مرا
ز درد و داغ محبت سرشته اند مرا امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۵۰۵ - غبار مشک می خیزد، ندانم تا چه باد است این؟
غبار مشک می خیزد، ندانم تا چه باد است این؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۰۹ - چو تار چنگ، فلک چون نمی نواخت مرا
چو تار چنگ، فلک چون نمی نواخت مرا صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۰۸ - به خنده ای بنواز این دل خراب مرا
به خنده ای بنواز این دل خراب مرا مولوی : رباعیات
رباعی ۱۵۷۷ - گر جمله برفتند نگارا تو مرو
گر جمله برفتند نگارا تو مرو امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۵۰۹ - بهار آمد، ولی سرو گلستان چون توان کردن
بهار آمد، ولی سرو گلستان چون توان کردن امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۵۰۷ - شب ست این وه چه بی پایان و یا خود زلف یارست این
شب ست این وه چه بی پایان و یا خود زلف یارست این امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۴۹۹ - مرا بین کاندرین حالت سر و سامان نمی خواهم
مرا بین کاندرین حالت سر و سامان نمی خواهم وحشی بافقی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۹ - قصیده
چه در گوش گل گفت باد خزانی امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۱۵۹ - دوش ما بودیم و جام باده و مهتاب خوش
دوش ما بودیم و جام باده و مهتاب خوش امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۵۱۵ - مخند از درد من، جانا، نه بر بازی ست آه من
مخند از درد من، جانا، نه بر بازی ست آه من صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۹۲ - مده به چشم و دل خویش راه، غفلت را
مده به چشم و دل خویش راه، غفلت را امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۵۱۳ - وصیت می کنم، گر بشنود ابرو کمان من
وصیت می کنم، گر بشنود ابرو کمان من صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۵۵۳ - تا خیال لب لعل تو مرا در سر بود
تا خیال لب لعل تو مرا در سر بود صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۸۰ - خوش آن که از دو جهان گشت بی نیاز اینجا
خوش آن که از دو جهان گشت بی نیاز اینجا
شماره ۵۵۸ - سر داده ای و بند نهانی نهاده ای
سر داده ای و بند نهانی نهاده ای امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۵۰۴ - از آن لب می وزد بویی و بوی خون ناب است این
از آن لب می وزد بویی و بوی خون ناب است این صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۲۱ - شد از رکاب تو پیدا هلال عید مرا
شد از رکاب تو پیدا هلال عید مرا صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۲۰ - ارگ چه سیل فنا برد هر چه بود مرا
ارگ چه سیل فنا برد هر چه بود مرا نظام قاری : غزلیات
شمارهٔ ۱۰۵ - وله ایضا
رفیق مهربان و یار همدم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۱۹ - ز درد و داغ محبت سرشته اند مرا
ز درد و داغ محبت سرشته اند مرا امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۵۰۵ - غبار مشک می خیزد، ندانم تا چه باد است این؟
غبار مشک می خیزد، ندانم تا چه باد است این؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۰۹ - چو تار چنگ، فلک چون نمی نواخت مرا
چو تار چنگ، فلک چون نمی نواخت مرا صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۰۸ - به خنده ای بنواز این دل خراب مرا
به خنده ای بنواز این دل خراب مرا مولوی : رباعیات
رباعی ۱۵۷۷ - گر جمله برفتند نگارا تو مرو
گر جمله برفتند نگارا تو مرو امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۵۰۹ - بهار آمد، ولی سرو گلستان چون توان کردن
بهار آمد، ولی سرو گلستان چون توان کردن امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۵۰۷ - شب ست این وه چه بی پایان و یا خود زلف یارست این
شب ست این وه چه بی پایان و یا خود زلف یارست این امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۴۹۹ - مرا بین کاندرین حالت سر و سامان نمی خواهم
مرا بین کاندرین حالت سر و سامان نمی خواهم وحشی بافقی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۹ - قصیده
چه در گوش گل گفت باد خزانی امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۱۵۹ - دوش ما بودیم و جام باده و مهتاب خوش
دوش ما بودیم و جام باده و مهتاب خوش امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۵۱۵ - مخند از درد من، جانا، نه بر بازی ست آه من
مخند از درد من، جانا، نه بر بازی ست آه من صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۹۲ - مده به چشم و دل خویش راه، غفلت را
مده به چشم و دل خویش راه، غفلت را امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۵۱۳ - وصیت می کنم، گر بشنود ابرو کمان من
وصیت می کنم، گر بشنود ابرو کمان من صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۵۵۳ - تا خیال لب لعل تو مرا در سر بود
تا خیال لب لعل تو مرا در سر بود صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۸۰ - خوش آن که از دو جهان گشت بی نیاز اینجا
خوش آن که از دو جهان گشت بی نیاز اینجا