کمال خجندی : غزلیات
شماره ۶ - ای خط تو سبزی خوان بلا
ای خط تو سبزی خوان بلا فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۱۴۶ - فریاد که رفت خونم از یاد
فریاد که رفت خونم از یاد نهج البلاغه : حکمت ها
عفو هنگام قدرت
وَ قَالَ عليهالسلام إِذَا قَدَرْتَ عَلَى عَدُوِّكَ فَاجْعَلِ اَلْعَفْوَ عَنْهُ شُكْراً لِلْقُدْرَةِ عَلَيْهِ مشتاق اصفهانی : غزلیات
شماره ۲۸۰ - ز آن رخ افروخته و آن قامت افراخته
ز آن رخ افروخته و آن قامت افراخته مشتاق اصفهانی : غزلیات
شماره ۷۵ - سوی غربت آن بت خودکام محمل بست و رفت
سوی غربت آن بت خودکام محمل بست و رفت سرایندهٔ فرامرزنامه : فرامرزنامه
بخش ۸۳ - سؤال کردن فرامرز از پیر برهمن در آخر کار و هویدا کردن دین
یکی عقد گوهر بخواهم گشود اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۲۸۳ - در وقت گل چو غنچه چرا دل فسرده یی
در وقت گل چو غنچه چرا دل فسرده یی اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۳۲۴ - گردون که کین اهل نظر در نهاد اوست
گردون که کین اهل نظر در نهاد اوست اسیری لاهیجی : اسرار الشهود
بخش ۳۴ - در بیان آنکه جمیع افعال به تقدیر الهی است و اشاره به مسائل مختلف فیه میان اشعری و معتزلی و سنی و شیعی و محقق و مقلد و ایماء اصطلاحات صوفیه و منع از اظهار اسرار و تحریص به اخفاء آن بحکم:
و رب جوهر علم لو ابوح به اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۷۰۸ - یار از سر کوچه چو مه برآمد
یار از سر کوچه چو مه برآمد اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۵۸۵ - امید وصالت فرح جان حزین بود
امید وصالت فرح جان حزین بود بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۴۱۸ - ای ذوق فضولی ز خود انداخته دورت
ای ذوق فضولی ز خود انداخته دورت کمال خجندی : غزلیات
شماره ۳۶ - سیری نبود از لب شیرین تو کس را
سیری نبود از لب شیرین تو کس را سید حسن غزنوی : غزلیات
شماره ۴۰ - سخت با ما تو بخیلی بسلام
سخت با ما تو بخیلی بسلام سرایندهٔ فرامرزنامه : فرامرزنامه
بخش ۵۱ - جنگ گردن کید و همه هندیان با فرامرز و ایرانیان و گریختن کید و لشکراو
چو دریا به موج اندر آمد سپاه سلیم تهرانی : رباعیات
شماره ۲۳ - با من بخت سیاه در بدمهری ست
با من بخت سیاه در بدمهری ست نشاط اصفهانی : رباعیات
شماره ۱۷ - عمرم همه جز بکام خاطر بگذشت
عمرم همه جز بکام خاطر بگذشت حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۴۴ - مگر صبا برساند سلام یارو را
مگر صبا برساند سلام یارو را مولوی : غزلیات
غزل ۱۰۴۱ - مرا یارا چنین بییار مگذار
مرا یارا چنین بییار مگذار ملکالشعرای بهار : کارنامهٔ زندان
گل و پروانه
بامدادان به ساحت گلزار
شماره ۶ - ای خط تو سبزی خوان بلا
ای خط تو سبزی خوان بلا فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۱۴۶ - فریاد که رفت خونم از یاد
فریاد که رفت خونم از یاد نهج البلاغه : حکمت ها
عفو هنگام قدرت
وَ قَالَ عليهالسلام إِذَا قَدَرْتَ عَلَى عَدُوِّكَ فَاجْعَلِ اَلْعَفْوَ عَنْهُ شُكْراً لِلْقُدْرَةِ عَلَيْهِ مشتاق اصفهانی : غزلیات
شماره ۲۸۰ - ز آن رخ افروخته و آن قامت افراخته
ز آن رخ افروخته و آن قامت افراخته مشتاق اصفهانی : غزلیات
شماره ۷۵ - سوی غربت آن بت خودکام محمل بست و رفت
سوی غربت آن بت خودکام محمل بست و رفت سرایندهٔ فرامرزنامه : فرامرزنامه
بخش ۸۳ - سؤال کردن فرامرز از پیر برهمن در آخر کار و هویدا کردن دین
یکی عقد گوهر بخواهم گشود اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۲۸۳ - در وقت گل چو غنچه چرا دل فسرده یی
در وقت گل چو غنچه چرا دل فسرده یی اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۳۲۴ - گردون که کین اهل نظر در نهاد اوست
گردون که کین اهل نظر در نهاد اوست اسیری لاهیجی : اسرار الشهود
بخش ۳۴ - در بیان آنکه جمیع افعال به تقدیر الهی است و اشاره به مسائل مختلف فیه میان اشعری و معتزلی و سنی و شیعی و محقق و مقلد و ایماء اصطلاحات صوفیه و منع از اظهار اسرار و تحریص به اخفاء آن بحکم:
و رب جوهر علم لو ابوح به اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۷۰۸ - یار از سر کوچه چو مه برآمد
یار از سر کوچه چو مه برآمد اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۵۸۵ - امید وصالت فرح جان حزین بود
امید وصالت فرح جان حزین بود بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۴۱۸ - ای ذوق فضولی ز خود انداخته دورت
ای ذوق فضولی ز خود انداخته دورت کمال خجندی : غزلیات
شماره ۳۶ - سیری نبود از لب شیرین تو کس را
سیری نبود از لب شیرین تو کس را سید حسن غزنوی : غزلیات
شماره ۴۰ - سخت با ما تو بخیلی بسلام
سخت با ما تو بخیلی بسلام سرایندهٔ فرامرزنامه : فرامرزنامه
بخش ۵۱ - جنگ گردن کید و همه هندیان با فرامرز و ایرانیان و گریختن کید و لشکراو
چو دریا به موج اندر آمد سپاه سلیم تهرانی : رباعیات
شماره ۲۳ - با من بخت سیاه در بدمهری ست
با من بخت سیاه در بدمهری ست نشاط اصفهانی : رباعیات
شماره ۱۷ - عمرم همه جز بکام خاطر بگذشت
عمرم همه جز بکام خاطر بگذشت حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۴۴ - مگر صبا برساند سلام یارو را
مگر صبا برساند سلام یارو را مولوی : غزلیات
غزل ۱۰۴۱ - مرا یارا چنین بییار مگذار
مرا یارا چنین بییار مگذار ملکالشعرای بهار : کارنامهٔ زندان
گل و پروانه
بامدادان به ساحت گلزار
