فرخی سیستانی : قصاید
شمارهٔ ۴۸ - در تهنیت عید فطر و مدح امیر محمد بن محمود گوید
رمضان رفت و رهی دور گرفت اندر بر
هجویری : بابٌ ذکر ائمّتهم مِنْ أتباعِ التّابعین
۵۰- ابوعلی الحسن بن علی الجوزجانی، رضی اللّه عنه
و منهم: پیر زمانه، و اندر زمانهٔ خود یگانه، ابوعلی الحسن بن علی الجوزجانی، رضی اللّه عنه
حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۲۶۴ - رایحه عنبرست بویِ بناگوشِ دوست
رایحه عنبرست بویِ بناگوشِ دوست
مولوی : ترجیعات
پنجم
آنچ دیدی تو ز درد دلم افزود بیا
مفاتیح الجنان : اعمال مخصوصه شب و روز ماه رمضان
اعمال شب بیست و یکم ماه رمضان
فضیلت این شب نورانی از شب نوزدهم بیشتر است و باید «اعمال این شب» را از غسل و احیا و زیارت و نماز «هفت توحید» و قرآن بر سر گرفتن و صد رکعت نماز و «دعای جوشن کبیر» و غیر آن ها را انجام داد و در غسل و احیا و سعی در عبادت، در این شب و شب بیست وسوم اصرار ورزید؛ در روایات به این معنی که شب قدر یکی از این دو شب می باشد، تاکید شده.
قاآنی شیرازی : قطعات
شماره ۶۰ - آوخ آوخ که مرگ نگذارد
آوخ آوخ که مرگ نگذارد
واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۳۹۱ - کلاه ترک به سر نه، بگیر کشور دیگر
کلاه ترک به سر نه، بگیر کشور دیگر
مولوی : ترجیعات
چهارم
ای دریغا که شب آمد همه گشتیم جدا
سهراب سپهری : حجم سبز
واحهٔی در لحظه
به سراغ من اگر می‌آیید،
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۶۸۹ - عشقبازان را طرف بسیار پیدا می شود
عشقبازان را طرف بسیار پیدا می شود
مجد همگر : رباعیات
شماره ۵۱۷ - ای یار چو اندیشه و مونس چو خیال
ای یار چو اندیشه و مونس چو خیال
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۵۵۷ - نفس ظلمانی نمی دارد محابا از گناه
نفس ظلمانی نمی دارد محابا از گناه
انوری : مقطعات
شمارهٔ ۲۵۲ - شراب خواهد
ای بزرگی که رای روشن تو
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۷۹۰ - بگیر جام هلالی ز رخ نقاب انداز
بگیر جام هلالی ز رخ نقاب انداز
مولوی : ترجیعات
اول
هم روت خوش هم خوت خوش هم پیچ زلف و هم قفا
شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۷۳۷ - حضرت سلطان ما پاینده باد
حضرت سلطان ما پاینده باد
مولوی : مستدرکات
تکه ۱ - کدیهٔ می‌کنم سبک بشنو
کدیهٔ می‌کنم سبک بشنو
فصیحی هروی : قطعات
شمارهٔ ۲۵ - ماده تاریخ بنای مسجد
منت ایزد را که مصر از جامعی زینت گرفت
مولوی : غزلیات
غزل ۳۲۲۰ - لا قی الفراش نارا کن هٰکذا حبیبی
لا قَی الْفَراشُ نارًا کُنْ هٰکَذا حَبیبی
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۶۳۹ - هر دلی را طره جانان نمی گیرد به خود
هر دلی را طره جانان نمی گیرد به خود