واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۸۷ - دلا از خواب بگشا چشم و، سر کن آه و یا ربها
دلا از خواب بگشا چشم و، سر کن آه و یا ربها غالب دهلوی : غزلیات
شماره ۲۱۹ - چون عکس پل به سیل به ذوق بلا برقص
چون عکس پل به سیل به ذوق بلا برقص سیدعلی حسینی خامنه ای : غزلیات
فارغ مرا ز رهگذر صبح و شام کن
بسم الله الرّحمن الرّحیم انوری : رباعیات
رباعی ۲۲ - دستم که به گوهر قناعت پیوست
دستم که به گوهر قناعت پیوست ناصرخسرو : قصاید
قصیده ۴ - سلام کن ز من ای باد مر خراسان را
سلام کن ز من ای باد مر خراسان را عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۶۴۱ - نیست ره عشق را برگ و نوا ساختن
نیست ره عشق را برگ و نوا ساختن ازرقی هروی : رباعیات
شماره ۹۷ - گر عقل مکان گیر مصور بودی
گر عقل مکان گیر مصور بودی فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۴۹۳ - من و عشق تو اگر کفر و اگر ایمانی
من و عشق تو اگر کفر و اگر ایمانی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۵۰۹ - به قدر آشنایان از خرد بیگانه می گردم
به قدر آشنایان از خرد بیگانه می گردم کمال خجندی : رباعیات
شماره ۱۷ - گفتم که چه شوم تیغ تو را گفت سپهر
گفتم که چه شوم تیغ تو را گفت سپهر صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۱۰۴۸ - چه سود ازین که چو یوسف عزیز خواهم شد؟
چه سود ازین که چو یوسف عزیز خواهم شد؟ ملا احمد نراقی : باب چهارم
صفت سیزدهم - عداوت و دشمنی
و آن بر دو قسم است: زیرا که هر که عداوت کسی را در دل دارد یا آن را در دل پنهان می کند و انتظار زمان فرصت را می کشد، یا علانیه و آشکار در صدد ایذا و اذیت آن شخصی است که او را دشمن دارد، و اظهار عداوت او را می کند. اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۴۵۵ - نگفتم: کین چنین زودت به جان اندر بکارم دل؟
نگفتم: کین چنین زودت به جان اندر بکارم دل؟ بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۸۸۳ - خواری ست به هرکج منش از راست روان بحث
خواری ست به هرکج منش از راست روان بحث ترانه های کودکانه : بخش اول
پروانه رنگ رنگ زیبا
پروانه رنگ رنگ زیبا رودکی : ابیات پراکنده
شماره ۱۹ - جغد که با باز و پلنگان پرد
جغد که با باز و پلنگان پرد اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۸۷۷ - هرگزت عادت نبود این بیوفایی
هرگزت عادت نبود این بیوفایی سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۲۴۷ - زردک فروش
با مه زردک فروشم گفتگوها ساختم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۶۱۶ - ای عالم از ظهور صفاتت عیان شده
ای عالم از ظهور صفاتت عیان شده رودکی : ابیات پراکنده
شماره ۹۹ - هنوز با منی و از نهیب رفتن تو
هنوز با منی و از نهیب رفتن تو
شماره ۸۷ - دلا از خواب بگشا چشم و، سر کن آه و یا ربها
دلا از خواب بگشا چشم و، سر کن آه و یا ربها غالب دهلوی : غزلیات
شماره ۲۱۹ - چون عکس پل به سیل به ذوق بلا برقص
چون عکس پل به سیل به ذوق بلا برقص سیدعلی حسینی خامنه ای : غزلیات
فارغ مرا ز رهگذر صبح و شام کن
بسم الله الرّحمن الرّحیم انوری : رباعیات
رباعی ۲۲ - دستم که به گوهر قناعت پیوست
دستم که به گوهر قناعت پیوست ناصرخسرو : قصاید
قصیده ۴ - سلام کن ز من ای باد مر خراسان را
سلام کن ز من ای باد مر خراسان را عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۶۴۱ - نیست ره عشق را برگ و نوا ساختن
نیست ره عشق را برگ و نوا ساختن ازرقی هروی : رباعیات
شماره ۹۷ - گر عقل مکان گیر مصور بودی
گر عقل مکان گیر مصور بودی فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۴۹۳ - من و عشق تو اگر کفر و اگر ایمانی
من و عشق تو اگر کفر و اگر ایمانی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۵۰۹ - به قدر آشنایان از خرد بیگانه می گردم
به قدر آشنایان از خرد بیگانه می گردم کمال خجندی : رباعیات
شماره ۱۷ - گفتم که چه شوم تیغ تو را گفت سپهر
گفتم که چه شوم تیغ تو را گفت سپهر صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۱۰۴۸ - چه سود ازین که چو یوسف عزیز خواهم شد؟
چه سود ازین که چو یوسف عزیز خواهم شد؟ ملا احمد نراقی : باب چهارم
صفت سیزدهم - عداوت و دشمنی
و آن بر دو قسم است: زیرا که هر که عداوت کسی را در دل دارد یا آن را در دل پنهان می کند و انتظار زمان فرصت را می کشد، یا علانیه و آشکار در صدد ایذا و اذیت آن شخصی است که او را دشمن دارد، و اظهار عداوت او را می کند. اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۴۵۵ - نگفتم: کین چنین زودت به جان اندر بکارم دل؟
نگفتم: کین چنین زودت به جان اندر بکارم دل؟ بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۸۸۳ - خواری ست به هرکج منش از راست روان بحث
خواری ست به هرکج منش از راست روان بحث ترانه های کودکانه : بخش اول
پروانه رنگ رنگ زیبا
پروانه رنگ رنگ زیبا رودکی : ابیات پراکنده
شماره ۱۹ - جغد که با باز و پلنگان پرد
جغد که با باز و پلنگان پرد اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۸۷۷ - هرگزت عادت نبود این بیوفایی
هرگزت عادت نبود این بیوفایی سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۲۴۷ - زردک فروش
با مه زردک فروشم گفتگوها ساختم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۶۱۶ - ای عالم از ظهور صفاتت عیان شده
ای عالم از ظهور صفاتت عیان شده رودکی : ابیات پراکنده
شماره ۹۹ - هنوز با منی و از نهیب رفتن تو
هنوز با منی و از نهیب رفتن تو
