خیام : درد زندگی [۲۵-۱۶]
رباعی ۲۲
ایکاش که جای آرمیدن بودی، فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۵۸ - بیا ساقیّ و آتش در زن این زهد ریائی را
بیا ساقیّ و آتش در زن این زهد ریائی را ملا احمد نراقی : باب چهارم
تکلم به سخنان بیهوده
صفت نهم: تکلم به «مالا یعنی» و فضول یعنی سخنان بی فایده گفتن، و تکلم کردن به چیزی که نه در کار دنیا آید و نه در کار آخرت و اگر چه این حرام نباشد ولی بسیار مذمو است، زیرا که باعث تضییع اوقات می شود و آدمی را از ذکر خدا و فکر در صنایع او باز می دارد و بسا باشد که از یک «لا اله الا الله» یا «سبحان الله» گفتن قصری از برای آدمی بنا می کنند یا از فکری، دری از درهای الهیه بر خانه دل گشوده می شود پس چه زیانکاری از این بالاتر که آدمی تواند گنجی را تحصیل کند، آن را گذاشته و عوض آن کلوخی بردارد، که از آن هیچ منتفع نتوان شد. حسین خوارزمی : غزلیات، قصاید و قطعات
شماره ۲۷۱ - گلی نازک ز گلزار معانی
گلی نازک ز گلزار معانی سلطان ولد : ولدنامه
بخش ۷۲ - در بیان آنکه اولیا را سه حالت است. یکی آنست که حالت بدست او نیست گاه گاه بنا خواست او بر او فرود آید باز بنا خواست او برود این مقام ضعیف است. و یکی آنست که حالت بدست اوست هرگاه که خواهد چون بخواندش بیاید مثل بازی که مطیع باز دار باشد، این مقام میانه است و یکی دیگر آنست که شخص عین آن حالت شود، این مقام تمام است و چنین کس قطب باشد
اولیا را مقام هست سه حال صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۸۳۹ - به روی گرم تو آیینه تا برابر شد
به روی گرم تو آیینه تا برابر شد خاقانی : قصاید
شمارهٔ ۱۷۷ - در مدح شروان شاه منوچهر
عالم جان خاص توست نوبه فرو کوب هین سید حسن غزنوی : رباعیات
شماره ۲ - ای چشم من از نقش رخت دفتر آب
ای چشم من از نقش رخت دفتر آب واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۲۰۱ - بس جانگداز باشد فر و شکوه دشمن
بس جانگداز باشد فر و شکوه دشمن رودکی : ابیات پراکنده
شماره ۴۱ - به تو بازگردد غم عاشقی
به تو بازگردد غم عاشقی صائب تبریزی : مطالع
شماره ۳۱۸ - تیشه من چون زند دامان جرائت بر کمر
تیشه من چون زند دامان جرائت بر کمر رودکی : ابیات پراکنده
شماره ۱۲۹ - عاجز شود از اشک و غریو من
عاجز شود از اشک و غریو من سید حسن غزنوی : رباعیات
شماره ۱۵۸ - جانا تو به وصل خویش تعریفم ده
جانا تو به وصل خویش تعریفم ده شهریار (سید محمدحسین بهجت تبریزی) : گزیدهٔ غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۱۲ - گلهٔ خاموش
کس نیست در این گوشه فراموش تر از من سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۲۲۹ - هر کجا موج زند جام شرابی دام است
هر کجا موج زند جام شرابی دام است صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۵۲۶ - تا به کی گرد کدورت زیر دیوارم کند؟
تا به کی گرد کدورت زیر دیوارم کند؟ سلمان ساوجی : جمشید و خورشید
بخش ۵۲ - غزل
شوق می ام نیمه شب بر در خمار برد میرزا حبیب خراسانی : غزلیات
شماره ۲۰ - چه شده باز چه افتاده مرا
چه شده باز چه افتاده مرا خیام : ذرات گردنده [۷۳-۵۷]
رباعی ۶۷
بر سنگ زدم دوش سبوی کاشی، جامی : دفتر اول
بخش ۷۷ - داوود علیه السلام با حضرت حق سبحانه در مناجات خود گفت یا رب لم خلقت الخق؟ حضرت سبحانه در جواب وی گفت کنت کنزا مخفیا فاحببت ان اعرف فخلقت الخلق لاعرف
گفت داوود با خدای به راز
رباعی ۲۲
ایکاش که جای آرمیدن بودی، فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۵۸ - بیا ساقیّ و آتش در زن این زهد ریائی را
بیا ساقیّ و آتش در زن این زهد ریائی را ملا احمد نراقی : باب چهارم
تکلم به سخنان بیهوده
صفت نهم: تکلم به «مالا یعنی» و فضول یعنی سخنان بی فایده گفتن، و تکلم کردن به چیزی که نه در کار دنیا آید و نه در کار آخرت و اگر چه این حرام نباشد ولی بسیار مذمو است، زیرا که باعث تضییع اوقات می شود و آدمی را از ذکر خدا و فکر در صنایع او باز می دارد و بسا باشد که از یک «لا اله الا الله» یا «سبحان الله» گفتن قصری از برای آدمی بنا می کنند یا از فکری، دری از درهای الهیه بر خانه دل گشوده می شود پس چه زیانکاری از این بالاتر که آدمی تواند گنجی را تحصیل کند، آن را گذاشته و عوض آن کلوخی بردارد، که از آن هیچ منتفع نتوان شد. حسین خوارزمی : غزلیات، قصاید و قطعات
شماره ۲۷۱ - گلی نازک ز گلزار معانی
گلی نازک ز گلزار معانی سلطان ولد : ولدنامه
بخش ۷۲ - در بیان آنکه اولیا را سه حالت است. یکی آنست که حالت بدست او نیست گاه گاه بنا خواست او بر او فرود آید باز بنا خواست او برود این مقام ضعیف است. و یکی آنست که حالت بدست اوست هرگاه که خواهد چون بخواندش بیاید مثل بازی که مطیع باز دار باشد، این مقام میانه است و یکی دیگر آنست که شخص عین آن حالت شود، این مقام تمام است و چنین کس قطب باشد
اولیا را مقام هست سه حال صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۸۳۹ - به روی گرم تو آیینه تا برابر شد
به روی گرم تو آیینه تا برابر شد خاقانی : قصاید
شمارهٔ ۱۷۷ - در مدح شروان شاه منوچهر
عالم جان خاص توست نوبه فرو کوب هین سید حسن غزنوی : رباعیات
شماره ۲ - ای چشم من از نقش رخت دفتر آب
ای چشم من از نقش رخت دفتر آب واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۲۰۱ - بس جانگداز باشد فر و شکوه دشمن
بس جانگداز باشد فر و شکوه دشمن رودکی : ابیات پراکنده
شماره ۴۱ - به تو بازگردد غم عاشقی
به تو بازگردد غم عاشقی صائب تبریزی : مطالع
شماره ۳۱۸ - تیشه من چون زند دامان جرائت بر کمر
تیشه من چون زند دامان جرائت بر کمر رودکی : ابیات پراکنده
شماره ۱۲۹ - عاجز شود از اشک و غریو من
عاجز شود از اشک و غریو من سید حسن غزنوی : رباعیات
شماره ۱۵۸ - جانا تو به وصل خویش تعریفم ده
جانا تو به وصل خویش تعریفم ده شهریار (سید محمدحسین بهجت تبریزی) : گزیدهٔ غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۱۲ - گلهٔ خاموش
کس نیست در این گوشه فراموش تر از من سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۲۲۹ - هر کجا موج زند جام شرابی دام است
هر کجا موج زند جام شرابی دام است صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۵۲۶ - تا به کی گرد کدورت زیر دیوارم کند؟
تا به کی گرد کدورت زیر دیوارم کند؟ سلمان ساوجی : جمشید و خورشید
بخش ۵۲ - غزل
شوق می ام نیمه شب بر در خمار برد میرزا حبیب خراسانی : غزلیات
شماره ۲۰ - چه شده باز چه افتاده مرا
چه شده باز چه افتاده مرا خیام : ذرات گردنده [۷۳-۵۷]
رباعی ۶۷
بر سنگ زدم دوش سبوی کاشی، جامی : دفتر اول
بخش ۷۷ - داوود علیه السلام با حضرت حق سبحانه در مناجات خود گفت یا رب لم خلقت الخق؟ حضرت سبحانه در جواب وی گفت کنت کنزا مخفیا فاحببت ان اعرف فخلقت الخلق لاعرف
گفت داوود با خدای به راز
