فرخی یزدی : غزلیات
شمارهٔ ۱۴۶
غم چو زور آور با شادی قدح نوشی کنم کمال خجندی : مقطعات
شمارهٔ ۶۹
حاجی احمد گله میکرد که در خانه مرا جهان ملک خاتون : غزلیات
شمارهٔ ۱۱۶۶
دل سرگشته ی حیران برو ترک مناهی کن اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شمارهٔ ۲۰
ای دوست تو را زان به عیان نتوان دید فرخی یزدی : غزلیات
شمارهٔ ۶۶
آن دست دوستی که در اول نگار داد اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شمارهٔ ۱۷۴ - الاسرار
در نقطهٔ خویشتن مرا مشکلهاست اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شمارهٔ ۱۷
خود را چو نمود او نه خیال است و نه طیف فرخی یزدی : غزلیات
شمارهٔ ۹۹
بهر آزادی هر آنکس استقامت می کند فرخی یزدی : غزلیات
شمارهٔ ۱۱۷
یک دم دل ما از غم، آسوده نخواهد شد اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شمارهٔ ۱۴۳ - الرّضا و التّسلیم
جز حق حَکَمی که حکم را شاید نیست نظیری نیشابوری : رباعیات
شمارهٔ ۱۷
پیرایه حسن تندی خو بشکست نظیری نیشابوری : رباعیات
شمارهٔ ۱۹
یک دم که ز دردسر پریشانی داشت فرخی یزدی : غزلیات
شمارهٔ ۸۶
خرم آن روزی که ما را جای در میخانه بود قوامی رازی : دیوان اشعار
شمارهٔ ۹۶ - در مدح عمادالدین ابومحمد حسن بن محمد بن احمداسترآبادی قاضی ری گوید
ای که در دنیا همه جدی و در دین سرسری فرخی یزدی : غزلیات
شمارهٔ ۱۳۸
بس تنگ شد از سختی جان حوصله دل کمال خجندی : مقطعات
شمارهٔ ۹۴
دعای من این است در هر نمازی فرخی یزدی : غزلیات
شمارهٔ ۵۳
مرگ هم در شب هجران به من ارزانی نیست فرخی یزدی : غزلیات
شمارهٔ ۵۶
از ره داد ز بیدادگران باید کشت فرخی یزدی : غزلیات
شمارهٔ ۸۱
اگر مرد خردمندی تو را فرزانگی باید کمال خجندی : مقطعات
شمارهٔ ۳۸
مرا هست اکثر غزل هفت بیت